Wednesday, July 12, 2017

Delta Aquariids


Delta Acuáridas Sur
Image by: José Miguel

Λίγο νωρίς ίσως για το peak, αλλά μια που το φαινόμενο έχει ήδη αρχίσει, ας ετοιμαζόμαστε!
Από τις 12 Ιουλίου λοιπόν και ως και τα τέλη Αυγούστου οι Δέλτα Υδροχοΐδες (Delta Aquariids) θα κάνουν την εμφάνισή τους στον ουρανό.
Το peak βέβαια σημειώνεται στις 27/28 Ιουλίου (και για να παινέψω το σπίτι μου, δε θα μου κακοπέσει;).

Τώρα, η Σελήνη ίσως δημιουρησει κάποιο εμπόδιο, καθώς η Πανσέληνος σημειώνεται στις 7 Αυγούστου, ωστόσο δύει νωρίς οπότε θα έχουμε αρκετό χρόνο για παρατήρηση από τα μεσάνυχτα ως την αυγή.
Έτσι κι αλλιώς, ως γνωστόν το φαινόμενο θα εξακολουθήσει να είναι ορατό και τις επόμενες νύχτες. Για την ακρίβεια, θα είναι ακόμα ορατοί όταν οι Περσείδες θα βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους τον Αύγουστο.
Οπότε με λίγη καλή τύχη και αρκετή υπομονή, όλο και κάποιον διάττοντα θα εντοπίσετε.

Image: Wikimedia Commons


Οι δ Υδροχοΐδες (Delta Aquarids), πήραν το όνομά τους από τον δέλτα του Υδροχόου από όπου φαίνεται να προέρχονται. Ωστόσο για το Βόρειο Ημισφαίριο δεν έχει ιδιαίτερη διαφορά προς ποιο σημείο του ορίζοντα θα παρατηρήσετε.
Καλύτερη ώρα για παρατήρηση είναι προς το ξημέρωμα, αφού η Σελήνη θα έχει δύσει οπότε δεν θα δημιουργεί τόσο "θόρυβο".


Ιστορικά, η πρώτη τους παρατήρηση σημειώθηκε από τον G. L. Tupman στα 1870, ο οποίος εντόπισε 65 διάττοντες στο διάστημα 27 Ιουλίου ως 6 Αυγούστου.
Αποδίδονται στην διασταύρωση της Γης με τη σκόνη που έχει αφήσει ο Κομήτης 96P Machholz - ο οποίος κατά το περιήλιόν του βρίσκεται μέχρι και μέσα στην τροχιά του Ερμή.

Πάντως δεν είναι ένα ιδιαίτερα έντονο φαινόμενο, οπότε μην απογοητεύεστε αν δεν εντοπίσετε κάποιον δέλτα. Έτσι κι αλλιώς, το ετήσιο ραντεβού με τους Περσείδες δεν αργεί.

Από το spaceballz..  I wish a falling star could fall forever, and sparkle through the clouds and stormy weather 




*delta-stars, baby! ;)


Thursday, May 04, 2017

6 Μαΐου: Eta Aquarids

Ο καιρός δείχνει σιγά σιγά να γίνεται πραγματικά ανοιξιάτικος, και με λίγη καλή τύχη θα διατηρηθεί έτσι ώστε να παρατηρήσουμε την επόμενη βροχή μετεώρων:
Οι Ήτα Υδροχοΐδες (Eta Aquarids) κάνουν την εμφάνισή τους τη νύχτα της 5ης προς 6η Μαΐου.
Το φαινόμενο για την ακρίβεια είναι ορατό από τις 19 Απριλίου μέχρι τις 28 Μαΐου, αλλά στις 6 του μήνα έχουμε το μέγιστο.

Eta Aquarid at Mount Bromo, East Java, Indonesia, May 5, 2013.
Image Credit: Justin Ng

Το φαινόμενο οφείλεται στον Κομήτη του Halley, ο οποίος ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από τον Ήλιο σε 76 έτη, ενώ την επόμενη φορά που θα είναι ορατός από τη Γη, θα είναι το 2061.
Η Γη πάντως διασταυρώνεται με τη σκόνη του δυο φορές το χρόνο - η δεύτερη είναι τον Οκτώβριο με τους Ωριωνίδες.


Όσο για τους Eta Aquarids, η καλύτερη ώρα για παρατήρηση είναι ακριβώς πριν το ξημέρωμα, κάτι που σημαίνει ότι την Παρασκευή που μας έρχεται έχουμε έναν ακόμα λόγο να μείνουμε up & running ("frr") όλη νύχτα - και μεταξύ μας, όχι ότι ψάχνουμε αφορμή ;)

*Από το spaceballz καλές παρατηρήσεις και.. I wish a falling star could fall forever. 
:)


Wednesday, May 03, 2017

tic toc ;)

Ο Μάιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ - και μια που η διάθεση  έχει ελαφρύνει, είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για ένα πιο προσωπικό ποστ.

Αν λοιπόν είχα *μπάκετ λιστ*, σίγουρα περίοπτη θέση θα κατείχε μια επίσκεψη στο Αστρονομικό Ρολόι της Πράγας.
Τα λόγια είναι περιττά, εικόνες σίγουρα θα βρείτε καλύτερες στο Ιντερνετ, αλλά έτσι για την προσωπική πινελιά που λέγαμε, κοπιάρω από το ινστα μου (σιγά που δε θα το διαφήμιζα:) )

A post shared by vi☀ (@citr0) on

Η μέρα ήταν αρκετά κρύα, ωστόσο η πρώτη (και όχι μόνο) εντύπωση ήταν αξεπέραστη.
Και μια που μιλήσαμε για Ινσταγκραμ..

...alla fine che ti resterà?
vanità di vanità.


Τραγουδάκι  που θυμήθηκα α-βασάνιστα, καθώς μια από τις φιγούρες είναι η Ματαιοδοξία.
Οι υπόλοιπες τρεις φιγούρες αντιπροσωπεύουν επίσης τρία "αμαρτωλά" χαρακτηριστικά, τα οποία ανά ώρα μας υπνεθυμίζουν.
Σύμωνα δε με τον θρύλο, αν το ρολόι παραμεληθεί, η πόλη θα βρεθεί σε κίνδυνο.
Υπάρχει φυσικά και ο δίσκος με τις θέσεις του Ήλιου και της Σελήνης καθώς και το ημερολόγιο με τους 12 μήνες.
Το μηχανικό ρολόι χρονολογείται από το 1410 ενώ το 1490 είχαμε την προσθήκη των γλυπτών.
Ο ίδιος ο δίσκος είναι μια μορφή αστρολάβου, με την Γη να βρίσκεται σε έναν εσωτερικό, ακίνητο, δίσκο τον οποίο περιβάλλει ο ζωδιακός δείχνοντας τη θέση του Ήλιου στην εκλειπτική.
Επίσης, όπως είπαμε, υπάρχει και η αναπαράσταση της κίνησης της Σελήνης.


Αυτά τα λίγα για το ρολόι, και κάτι εξίσου σημαντικό είναι η θέση του στην πλατεία, μαζί με όλα τα άλλα κτήρια, που σίγουρα προσδίδει μια άλλη αίγλη.
Όσο για το *μπάκετ λιστ* μου, απέκτησε έναν καινούργιο στόχο: να το επισκεφτώ με καλοκαιρία - εχμ, άλλωστε πλατεία χωρίς παγωτό δεν είναι πλατεία ;)



*Από το spaceballz, καλές περιηγήσεις, στον κοντινό -ή όχι τόσο- περιβάλλοντα Κόσμο :)



Wednesday, March 29, 2017

Cassini: The Grand Finale

Αφού πέρασα που πέρασα, ευκαιρία να σηκώσω κι ένα εντελώς καινούργιο ποστ, για τη χρονιά που ξεκίνησε.
Η αλήθεια είναι ότι το είχα στο (γενικότερο) πλάνο εδώ και καιρό, όχι τόσο για το "ποδαρικό" όσο για το γεγονός καθεαυτό:
Αναφέρομαι στο Cassini, του οποίου η αποστολή πλησιάζει στο τέλος της.

Ήδη ξεκίνησε η αλλαγή στην τροχιά του σκάφους, και στις 22 Απριλίου του 2017 θα ετοιμαστεί για το "Grand Finale".
Αρχικά λοιπόν θα ολοκληρώσει 22 συνολικά τροχιές, διάρκειας έξι ημερών η καθεμιά, ανάμεσα στον πλανήτη και το εσωτερικό άκρο των δακτυλίων.
Στη συνέχεια, θα εισέλθει στην ανώτερη ατμόσφαιρα του πλανήτη όπου και θα καεί.

Φυσικά, η αποστολή έχει ήδη ξεπεράσει σε διάρκεια αλλά και σε έργο τον αρχικό σχεδιασμό, κατά πολύ.
Μεγάλο τμήμα είχα καλύψει από το spaceballz, τον καιρό εκείνο που ενημέρωνα τακτικά το μπλογκ:)
Σε κάθε περίπτωση μας αφήνει ένα φοβερά πλούσιο υλικό από το οποίο είναι μάλλον δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς κάτι.
Εντελώς υποκειμενικά και αυθαίρετα, μια εικόνα από τον Οκτώβριο του 2016:

Image Credit: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute


Ο δορυφόρος Πανδώρα, πίσω από τους δακτυλίους, με τον F να ξεχωρίζει.
Είναι ίσως μια από τις εικόνες που αποτυπώνει πολύ παραστατικά την πολυπλοκότητα και την έκταση του μακρυνού αυτού συστήματος. Αν λάβουμε υπ όψιν και την πρόοδο από την έναρξη του προγράμματος Voyager, παίρνουμε μια ιδέα του από που ξεκινήσαμε, που φτάσαμε αλλά και πόσο κοντά στην αφετηρία είμαστε ακόμα.


Και κάπου εδώ, για άλλη μια φορά καταλήγουμε στο ότι δεν είναι τόσο δύσκολο να αποκτήσει κανείς μια αίσθηση του μέτρου, λίγο πιο κοντά στην πραγματικότητα.
Με το φιλοσοφημένο αυτό ποστ, το spaceballz καλωσορίζει το νέο έτος και σας εύχεται πολλές καλές περιστροφές.

*May the Schwartz be with you ;D


 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.