Saturday, July 28, 2007

Πανόραμα του Τιτάνα

Και μετά από αρκετό καιρό δόθηκε στην δημοσιότητα το δεύτερο από μια σειρά τεσσάρων σετ, με φωτογραφίες που καλύπτουν μια μεγάλη λωρίδα της επιφάνειας του Τιτάνα.
Έτσι μπορούμε να διακρίνουμε πολύ καλύτερα την σταδιακή διαφοροποίηση στην μορφολογία του εδάφους.
Tο μωσαϊκό δημιουργήθηκε από τις παρατηρήσεις της 10ης Απριλίου 2007.


Image Credit: NASA/JPL


Η περιοχή που καλύπτεται ξεκινάει από τις 20 μοίρες νότια 37 ανατολικά, συνεχίζοντας περίπου προς τα βόρεια-βορειοανατολικά. Παρά το ότι φαίνεται να διανύει ευθεία, η διαδρομή καμπυλώνει ελαφρώς προς τα ανατολικά ώσπου να φτάσει 80 μοίρες βόρεια και 300 δυτικά ενώ στην συνέχεια στρέφεται νότια και σταματάει στις 51 μοίρες βόρεια 213 δυτικά.
Το πλάτος της διαδρομής κυμαίνεται από 200km (στο κέντρο) έως 500km στα άκρα, με μήκος μεγαλύτερο από 6,700km.

Ξεκινώντας κάτω αριστερά διακρίνουμε τα σκούρα χαρακτηριστικά που θεωρήθηκαν ότι είναι λόφοι, κοντά στα οποία παρατηρούνται πιο φωτεινά χαρακτηριστικά που φαίνεται να βρίσκονται ψηλότερα. Οι λόφοι κατά περίπτωση φαίνεται να παρουσιάζουν καμπή γύρω από τα φωτεινά χαρακτηριστικά ή να τα ακολουθούν ανηφορικά.
Μάλιστα, σε παλιότερα σετ έχει παρατηρηθεί ένα παρόμοιο χαρακτηριστικό που μοιάζει με τριαντάφυλλο.


Image Credit: NASA/JPL


Περίπου στο ένα τρίτο της διαδρομής οι λόφοι λιγοστεύουν ώσπου εξαφανίζονται και στην θέση τους παρατηρούνται πιο γραμμικά χαρακτηριστικά. Κάποια από αυτά έχουν στρογγυλεμένες και φωτεινές άκρες, όπως οι ροές λάβας στην Γη.
Ακριβώς μετά το μέσο, βρίσκουμε αρκετά επίπεδα εδάφη με δομές που και πάλι μοιάζουν σε γραμμές ροών ενώ ακολουθούν λάκκοι ημικυκλικού έως ακανόνιστου σχήματος. Θεωρείται πως πρόκειται για αποξηραμένες λίμνες ή ηφαιστειακούς κρατήρες.


Τελικά συναντάμε τις περίφημες λίμνες στο βορειότερο σημείο, το οποίο και έχει καλύψει και το προηγούμενο σετ δίνοντάς μας έτσι την ευκαιρία να το παρατηρήσουμε από διαφορετικές όψεις.


Image Credit: NASA/JPL


Οι λίμνες πιστεύεται ότι είναι γεμάτες από έναν συνδυασμό μεθανίου και αιθανίου, και έχουν σύνθετες ακτογραμμές που συχνά περιλαμβάνουν και κανάλια.
Μερικά από αυτά τα κανάλια έχουν καλά αναπτυγμένα παραποτάμια συστήματα και καλύπτουν χιλιάδες τετραγωνικών χλμ της γύρω περιοχής.
Οι λίμνες, όπως έχουμε δει και σε άλλα μωσαϊκά παλιότερα, φαίνεται να συνδέονται μεταξύ τους και πιθανόν να αποτελούν μέρος μιας μεγαλύτερης θάλασσας.
Πιο φωτεινές περιοχές μέσα στις λίμνες μπορεί να αντιπροσωπεύουν τον βυθό της λίμνης (καθώς στα 2cm του ραντάρ το υγρό πιθανό να είναι διαφανές για αρκετές δεκάδες μέτρων επιτρέποντας την αντανάκλαση από τον βυθό της λίμνης).


Έτσι, μετά από τον "διπλανό" μας πλανήτη Άρη, και ο δορυφόρος του Κρόνου Τιτάνας αρχίζει και μάς γίνεται αρκετά οικείος, τουλάχιστον μέσα από φωτογραφικές περιηγήσεις. Είναι εντυπωσιακή και στις δυο περιπτώσεις η ομοιότητα αλλά και η διαφορά με τον δικό μας πλανήτη, καθώς και ο Τιτάνας θεωρείται ότι έχει ατμόσφαιρα που μοιάζει πολύ με της νεαρής Γης αλλά και ο Άρης διέθετε κάποτε το απαραίτητο για την ζωή (για εμάς τουλάχιστον) νερό.
Πόσο διαφορετική λοιπόν θα ήταν η εικόνα αν οι λίμνες στον Τιτάνα αντί για μεθάνιο είχαν νερό, αν ο Άρης αντί για αποξηραμένα κανάλια είχε ποτάμια.
Και εδώ είναι το σημείο που αναγκαστικά έρχονται στο μυαλό τα λόγια του Sagan, "we are all star-stuff" (ή και του Moby).


2 comments:

ινδικτος said...

Η και του David Bowie (γενικώς)

Citronella said...

Σωστότατος.

didn't know what time it was, the lights were low..

 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.