Saturday, September 15, 2007

15 Σεπτεμβρίου 1926: Jean-Pierre Serre

Γενέθλια σήμερα για τον Jean-Pierre Serre, έναν από τους μεγαλύτερους Μαθηματικούς του 20ου αιώνα.
Για την βιογραφία του παραπέμπω όπως πάντα στο MacTutor, ενδεικτικά αναφέρω ότι έχει σπουδαίο έργο στην Τοπολογία /Αλγεβρική Τοπολογία/ Θεωρία Αριθμών, την αφρόκρεμα των Μαθηματικών με λίγα λόγια.

Το 1954 σε ηλικία 28 μόλις ετών γίνεται (και παραμένει ως σήμερα) ο νεότερος Μαθηματικός που του απονέμεται το Βραβείο Fields, ενώ το 2003 είναι ο πρώτος που του απονέμεται το Βραβείο Abel.
Επιπλέον, το 2000 του έχει απονεμηθεί το βραβείο Wolf και είναι ο μοναδικός Επιστήμονας που έχει κερδίσει και τα τρία αυτά βραβεία (και είπαμε τα Μαθηματικά δεν έχουν Nobel, ωστόσο πρόκειται για βραβεία που μπορεί κανείς να πει άνετα ότι είναι αντίστοιχης σημασίας).
Φυσικά έχει λάβει και άλλα βραβεία, διακρίσεις και έχει διδάξει.


*Mια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του, στους C.T. Chong και Y.K. Leong /National University of Singapore (το 1985).
Όπου μιλάει για την δουλειά του αλλά και για το πώς μπορεί να ενδιαφερθεί κανείς για τα Μαθηματικά:


Q : What are the central problems in algebraic geometry or number theory?

A : I can't answer that. You see, some mathematicians have clear and far-ranging "programs". For instance, Grothendieck had such a program for algebraic geometry; now Langlands has one for representation theory, in relation to modular forms and arithmetic. I never had such a program, not even a small size one. I just work on things which happen to interest me at the moment.
(Presently, the topic which amuses me most is counting points on algebraic curves over finite fields. It is a kind of applied mathematics : you try to use any tool in algebraic geometry and number theory that you know of ... and you don't quite succeed!)

Q : How could we encourage young people to take up mathematics, especially in the schools?

A : I have a theory on this, which is that one should first discourage people from doing mathematics; there is no need for too many mathematicians. But, if after that, they still insist on doing mathematics, then one should indeed encourage them, and help them.

As for high school students, the main point is to make them understand that mathematics exists, that it is not dead (they have a tendency to believe that only physics, or biology, has open questions). The defect in the traditional way of teaching mathematics is that the teacher never mentions these questions. It is a pity. There are many such, for instance in number theory, that teenagers could very well understand : Fermat of course, but also Goldbach, and the existence of infinitely many primes of the form n2+1. And one should also feel free to state theorems without proving them (for instance Dirichlet's theorem on primes in arithmetic progression).





Κατά την απονομή του Abel, το 2003


Και συνέντευξή του μετά το Abel, όπου αναφέρει και τα Σεμινάρια Cartan που παρακολουθούσε (σε pdf).


Από εμάς, Joyeux Anniversaire, monsieur Serre!


No comments:

 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.