Sunday, September 30, 2007

To Discovery προετοιμάζεται

Image: NASA

Mια εντυπωσιακότατη φωτό ενός εντελώς γήινου κατασκευάσματος:
φαίνεται σαν τα Lego που παίζαμε μικροί, αλλά είναι η πλατφόρμα εκτόξευσης 39Α από όπου σε λίγες εβδομάδες φεύγει το Discovery.
Ημερομηνία αναχώρησης λοιπόν η 23η Οκτωβρίου, για την αποστολή STS-120 η οποία θα μεταφέρει στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) πλήρωμα, προμήθειες και τμήματα για την ολοκλήρωση της κατασκευής.

Πιο διάσημο ίσως το "Harmony", το οποίο θα χρησιμεύσει ώστε να ενοποιηθούν και συνεργάζονται τα διάφορα τμήματα του ISS που προέρχονται από διαφορετικές χώρες, αποδεικνύοντας έτσι και το "Ι for International".
Σημείωση εδώ, το όνομα "Harmony" επιλέχθηκε από μαθητές των Η.Π.Α. μετά από παν-η.π.ι.κό διαγωνισμό (χεχε, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό για ολίγον σαχλαμαρίζειν).
Το τμήμα αυτό λοιπόν θα βοηθήσει να συνδεθούν το Destiny των Η.Π.Α. με το Columbus της ESA και το Kibo της JAXA - τα δυο τελευταία θα μεταφερθούν με τις δυο αποστολές που θα ακολουθήσουν την STS-120.

Όσο για τα μέλη της αποστολής:
Διοικητής της αποστολής είναι η Pamela A. Melroy, και πιλότος ο George D. Zamka.
Οι υπόλοιποι αστροναύτες είναι οι Scott E. Parazynski, Army Col. Douglas H. Wheelock, Stephanie D. Wilson και Paolo A. Nespoli, ο οποίος είναι αστροναύτης της ESA από την Ιταλία.
Τέλος, με το Discovery θα μεταβεί στον ISS και ο Daniel Tani, που θα είναι μηχανικός πτήσης της αποστολής 16 του ISS, και θα αντικαταστήσει έτσι τον Clayton Anderson που ήταν μηχανικός πτήσης του ISS με τις αποστολές 15 και 16 και τώρα θα επιστρέψει στην Γη.

Αυτά με τον γνωστό μας πια ISS, αλλά για να μην ξεχνιόμαστε, το επόμενο μεγάλο βήμα είναι η πολυδιαφημισμένη "επιστροφή στην Σελήνη".
Eδώ λοιπόν βλέπουμε την πλατφόρμα 39Β στο Kennedy, από όπου αναμένεται να αναχωρήσει το 2009 ο Ares I για το πρώτο δοκιμαστικό (μη επανδρωμένο) ταξίδι.

Image: NASA

Αν όλα πάνε κατ'ευχήν, ο Ares I θα αναλάβει να αντικαταστήσει τα διαστημικά λεωφορεία για την δεκαετία 2010-2020. Και τότε, καθώς πλέον οι επιστημονικές ομάδες και τα πληρώματα θα έχουν αποκτήσει μια α΄ εμπειρία, θα έρθει η ώρα να μεταφέρει και το πλήρωμα στην Σελήνη.
Ενώ όλα τα υπόλοιπα απαραίτητα εφόδια κλπ της αποστολής, θα μεταφέρει ο Ares V.
Και στην συνέχεια, η ίδια τεχνολογία σχεδιάζεται να χρησιμοποιηθεί για τις αποστολές στον Άρη.


This is Ground Control to Major Tom.

*αυτονόητο, αλλά το γράφω: το πόσο εντυπωσιακές είναι φαίνεται αν κλικάρει κανείς, οποτε είναι σε μεγένθυνση. Δηλαδή, λίγες φορές το έχω πει αυτό, αλλά θα ήθελα πραγματικά να ήμουν εκεί.



2 comments:

varometro said...

Όντως πολύ εντυπωσιακές φωτο επέτρεψέ μου όμως μια (χαζή;) ερώτηση. Αφού έχουν πάει στην σελήνη και υποτίθεται πως έχουν την τεχνογνωσία και την εμπειρία γιατί έπρεπε να περάσουν 50 χρόνια για να ξαναδοκιμάσουν; Εκτός κι αν η σελήνη δεν παρουσιάζει κάποιο επιστημονικό ενδιαφέρον πλέον.

Citronella said...

Κάθε άλλο! Και επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει, και πρακτικό ως ενδιάμεσο βήμα για αποστολές στον Άρη αλλά και λόγω της εύρεσης ποσοτήτων ηλίου-3 το οποίο μπορεί να χρησιμεύσει σαν φθηνό καύσιμο - και αν δούμε τι γίνεται στην Αρκτική, καταλαβαίνουμε ίσως τι θα γίνει σε καμμιά 10ετία με την Σελήνη.

Οπότε η ερώτησή σου είναι λογικότατη. Η απάντηση σε μεγάλο βαθμό είναι ότι η εμπειρία έδειξε πως δεν υπήρχε αρκετή τεχνογωσία.
Πχ η σεληνιακή σκόνη που είναι ιδιαίτερα καρκινογόνα, και ακόμα και τώρα μελετώνται κατάλληλες στολές για τους αστροναύτες.
Επίσης, η συνεχής πτώση μικρομετεωριτών, που είναι και αιτία δημιουργίας του ρηγόλιθου.
Συν η έλλειψη ατμόσφαιρας, είναι λίγα από τα μεγάλα εμπόδια.

Τα οποία υπολογίζουμε πολύ περισσότερο, όταν βλέπουμε ότι μέχρι και τα ταξίδια στον "κοντινό" ISS, που είναι τόσο συχνά, ακόμα και σήμερα παρουσιάζουν απρόοπτα.

Το σίγουρο είναι πως πλέον για πολλούς λόγους υπάρχει το σοβαρό κίνητρο, και έτσι υπάρχει πια και η πολιτική επιλογή - άλλωστε για πολλούς επιστήμονες, είναι κυρίως θέμα πολιτικής. Στην οποία, μετράει πολύ περισσότερο να δικαιολογηθεί ο προϋπολογισμός παρά ο πιθανός κίνδυνος για τα πληρώματα (για να το πω κομψά).

 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.