Wednesday, October 24, 2007

Merging Galaxies

Image credit: NASA/JPL-Caltech


Από μακρυά, άρα και πιο γοητευτικά τα νέα: μέσω του Spitzer, από τον αστερισμό Serpens (Όφις) και από δυο γαλαξίες σε απόσταση περίπου 1 δις έτη φωτός από εμάς.

Αυτό που παρατηρήθηκε λοιπόν είναι ένας γαλαξίας στο μέγεθος περίπου του δικού μας Milky Way, o 3C 326 North ο oποίος απορροφά υλικό από έναν γειτονικό του γαλαξία, τον 3C 326 South - που έχει μάζα περίπου το 1/2, και η οποία μειώνεται διαρκώς.
Μάλιστα, ο εντοπισμός μιας ουράς άστρων που συνδέει τους δυο γαλαξίες, ήταν αυτό που βοήθησε να κατανοηθεί η αλληλεπίδραση του ζεύγους.


Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτό που παρακολουθούμε είναι ένα στάδιο μιας μελλοντικής συγχώνευσης:
αρχικά ο 3C 326 North θα δημιουργήσει καινούρια άστρα, εφοδιασμένος με το νέο υλικό - σε αντίθεση με τον 3C 326 South.
Κάποια στιγμή στο μακρυνό μέλλον, οι δυο γαλαξίες πιθανότατα θα συγχωνευτούν σε έναν, οπότε το υλικό πλέον θα ανήκει και στους δυο.
Φαινόμενο βέβαια που κάθε άλλο παρά ασυνήθιστο είναι στο Σύμπαν, όπως το παρατηρούμε.


3 comments:

ο θειος Ισιδωρος said...

Αυτο θα πει παγκοσμιοποιηση, ευγε!

Βλεπω οτι ...συγχωνευσεις δεν συμβαινουν μονο στα γηινα μεταξυ τραπεζων συμβαινουν κι ...εκει εξω!

Βεβαια συγχωνευση εχουμε οταν δυο ....συμποσιαζομενοι συνδαιτυμονες συντρωγουν ή συντρωγονται, αλλα εδω, απ οτι αντιλαμβανομαι τρωει ο ενας (o 3C 326 North) τον αλλον (3C 326 South).

Προκειται συνεπως για γαλαξιακο κανιβαλισμο!

Ας τ΄αφησουμε ομως τωρα αυτα και ας ευχηθουμε στον 3C 326 North καλη ορεξη (και καλη χωνευση)!

ο θειος Ισιδωρος said...

Συμφωνα με τον Επικουρο 2300 χρονια πριν:

“Εκτός απο τον δικο μας κοσμο υπαρουν και αλλοι απειροι κοσμοι παρομοιοι και διαφορετικοι με τον δικο μας.

Ενας κοσμος μπορει να γεννηθει ειτε μεσα σ΄εναν αλλο κοσμο, ειτε στο μετακοσμιον*, σ΄ένα χωρο δηλαδη αρκετα κενο, όχι όμως τεραστιο κι απολυτα κενο, όπως θελουν να πουν μερικοι.
Από έναν κοσμο ή μετακόσμιο ή από περισσοτερους χυνονται καταλληλα σπερματα, αραδιαζονται λιγο-λιγο το ένα πανω στο άλλο, διορθωνονται, αλλαζουν θεση, αν αυτό χρειαστει, δεχονται ποτίσματα (επαρδεύσεις) από αρμοδια ατομα** ως το τελειωτικο ωρίμασμα.
Ο νεος κοσμος βασταει οσο τα θεμελεια του σηκωνουν καινουργιες προσθήκες.”


Πως φτιαχτηκαν ο ηλιος το φεγγαρι και τα αλλα αστρα:

“Αυξηθηκαν σιγανά με την προσθεση και τα στριφογυρισματα λεπτοτατων στοιχειων, ειτε αερινων, ειτε πυρινων ειτε και των δυο μαζι (…κατα προσκρίσεις και δινήσεις λεπτομερων τινων φυσεων, ητοι πνευματικων ή πυροειδών ή το συναμφοτερον)”



Δεν ειναι …μαγικος ο θειος Έπι, δεν τα …ειπε ολα;






*το διαστημα αναμεσα στους κοσμους

**ατομα υλης

Citronella said...

Καλησπέρα θείε Ισίδωρε!
Εντυπωσιακή διαδικασία, πράγματι.

Ευχαριστούμε για τα τόσο ενδιαφέροντα αποσπάσματα, το λέω ξανά και ας είναι κάτι που θεωρούμε πια αυτονόητο:
χαζεύεις αν σκεφτείς έστω για λίγο τι είχαν πει, είχαν βρει, είχαν κάνει τόσους αιώνες πριν!
Και πόσες γενιές επιστημόνων μετά τα μελετούσαν όλα αυτά.
Και φτάσαμε σήμερα σε αυτήν την χώρα να ευδοκιμούν οι ξερόλες...
(Μισομελαγχολικό πφ, αλλά πάντα αισιοδοξούμε τελικά!)

 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.