Monday, June 30, 2008

Next Door to Alice

Δεν ξέρω για τα σπαράγγια, αλλά πραγματικά αναρωτιέμαι αν ο πονόδοντος επίσης ευδοκιμεί στον Άρη. Αν όχι, σκέφτομαι σοβαρά να προσφέρω τον εαυτό μου στις υπηρεσίες της Επιστήμης και να κάνω το one way ticket to the reds.

Citro in Wonderland, όπου δεν θα αρκούμαι να γιορτάζω τα α-γενέθλιά μου, αλλά επίσης θα χαζεύω τον μυθικό Φοίνικα καθώς συλλέγει και άλλα δείγματα αρειανού εδάφους. Σκοπός?
Να ολοκληρωθεί πλέον η εικόνα της Χιονάτης.
Ε όχι, δεν θα βγάλω και την Cinderella στο (προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα τούτο) μπλογκ.


Photo credit: NASA/JPL-Caltech/University of Arizona/Texas A&M University

Wonderland καλείται ανεπίσημα η περιοχή όπου ευρέθη ο πάγος, ενώ Snow White 1-2-3 είναι τα αντίστοιχα αυλάκια που δημιούργησε το Phoenix Mars Lander.
Εκεί ακριβώς όπου κάτω από το έδαφος υπήρχε ο πάγος, και τώρα το επόμενο ερώτημα είναι:
υπήρχε κάποια εποχή που ο πάγος ήταν νερό σε υγρή μορφή?


Αυτό στο οποίο φαίνεται να (ξανά) έχουμε απάντηση, είναι στο αν κάποια εποχή υπήρξε σύγκρουση ή μάλλον πρόσκρουση κάποιου σώματος στον Άρη.
Περιληπτικά, είναι μια θεωρία που έγινε δημοφιλής κατά τα 80ς, στην προσπάθεια να εξηγηθεί η μεγάλη διαφορά που παρουσιάζει η μορφολογία των δυο ημισφαιρίων του ΄Άρη, με μια (μεταξύ τους) υψομετρική διαφορά περίπου 6χλμ.
Έτσι, η εξήγηση η οποία είχε δοθεί τότε ήταν αυτή της πρόσκρουσης, σώματος το οποιο δημιούργησε τον κρατήρα Basin (πιο σωστά, αναφερόμενο ως λεκάνη Basin καθώς έχει διαστάσεις 8,500x10,600km, κάτι που δείχνει το μέγεθος του σώματος).
Λογω κυρίως του σχήματος του κρατήρα που δεν φαινότανε να είναι κυκλικό ή ελλειπτικό όπως θα έπρεπε, η θεωρία αυτή τελικά εγκαταλείφθηκε.

Ώσπου, όπως ήδη υποψιάζεστε, νέες λεπτομερείς φωτογραφίες (από τον Orbiter και τον Mars Global Surveyor) δείχνουν ότι και όμως είναι ελλειπτικού σχήματος. Άρα μπορούμε πια να δεχτούμε ότι υπήρξε πρόσκρουση.
Το δε σώμα θεωρείται ότι ήταν του μεγέθους του Πλούτωνα και ο κρατήρας θεωρείται ο μεγαλύτερος γνωστός του Ηλιακού Συστήματος.


Με αυτά και με αυτά, σχηματίζουμε μια όλο και πιο σφαιρική εικόνα για τον Κόκκινο Πλανήτη, και αν θέλουμε να έχουμε μια ακόμαπιο σφαιρική και από κάποια απόσταση εικόνα, το βράδυ ο Άρης είναι πάντα στους ουρανούς μας.
Αύριο μάλιστα περνάει πολύ κοντά από τον Regulus. Και γύρω στις 10 Ιουλίου θα πλησιάσει τον Κρόνο (αυτά για όσους ενδιαφέρονται για παρατηρήσεις).
Εδώ και εδώ μια ιδέα.

Και βέβαια, γύρω στις 13 Ιουλίου, θα μυρίσει και με την (κοσμική) βούλα καλοκαίρι, καθώς η Αφροδίτη θα είναι ιδιαίτερα έντονα ορατή στον καλοκαιρινό νυχτερινό ουρανό του Βορείου Ημισφαιρίου.
Με λίγα λόγια: οι ουρανοί είναι δικοί μας. Κοιτάξτε προς τα πάνω και για λίγα δευτερόλεπτα τουλάχιστον όλα τα άλλα περνάνε στο background.


Friday, June 27, 2008

Bean me up - τα αρειανά φασολάκια

Or is what I feel the real mccoy?

Αν πριν λίγο καιρό μιλούσαμε για τον Άρη με όρους όπως terraforming, σήμερα πλέον μιλάμε για gardening.
Υπερβολές? Είναι δύσκολο σε τέτοιες περιπτώσεις να συγκρατήσει κανείς τον ενθουσιασμό του. Και εδώ που τα λέμε, γιατί να το κάνει, εκτός τέλος πάντων αν συμμετέχει σε κάποια αποστολή/πείραμα κλπ όπου βέβαια θα πρέπει να αφήσει ενθουσιασμούς και τραλαλά και να δουλέψει σοβαρά και επιστημονικά.
Για εμάς όμως τους απλούς αναγνώστες και αεί διδασκόμενους, ε ναι: είναι μια καλή στιγμή να πούμε "at long last love".

Παγωμένο νερό λοιπόν χθες, και το κερασάκι σήμερα είναι η ανάλυση του πρώτου δείγματος αρειανού χώματος που με λίγα λόγια:
μπορεί να υποστηρίξει την καλλιέργεια συγκεκριμένων λαχανικών.
Έτσι, μπορείτε να καλλιεργήσετε σπαράγγια ή φασόλια αλλά όχι φραουλίτσες.

To καλλιεργήσιμο αρειανό κοκκινόχωμα
Image: NASA/JPL-Caltech/University of Arizona/Texas A&M University


Με pH γύρω στο 8-9 και με αρκετά άλατα (δεν έχουν ταυτοποιηθεί όλα), το χώμα παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με αυτό που συναντάται σε περιοχές της Ανταρκτικής. Υπάρχουν εν ολίγοις αρκετά συστατικά τα οποία υποστηρίζουν ζωή όπως την ξέρουμε, και έτσι κάποιες ποικιλίες θα μπορούσαν να επιβιώσουν εκεί.

Αυτό μάλιστα ενώ θυμόμαστε καλά ότι πολύ πρόσφατα δημοσιεύτηκαν και προβλήθηκαν και έντονα μελέτες σχετικά με το υπερβολικάόξινο του εδάφους που θα ήταν απαγορευτικό για οποιαδήποτε μορφή ζωής.
Βέβαια, έχουμε πάντα υπόψη ότι πρόκειται για ένα πρώτο αποτέλεσμα που αφορά σε αυτήν την φάση σε μια πολύ μικρή περιοχή.
Δηλαδή το κατά πόσο όλα αυτά έχουν πρακτική εφαρμογή νομίζω ο καθένας με την απλή λογική καταλαβαίνει πως είναι άλλο θέμα.
Και σίγουρα απέχει πολύ από το να πούμε "ο Άρης θα γεμίσει κήπους" (αυτά γιατί είπαμε γράφουμε ό,τι μάς κατέβει και χαλαρά,αλλά ε κάποια στοιχειώδη σοβαρότητα προσπαθούμε να την κρατάμε:).

Συμπέρασμα: ναι, υπάρχει ελπίδα, και ναι ζούμε σε μια εποχή που οι μικροί επίδοξοι Lone Starrs σταματάνε πια να μπουσουλάνε και σιγά σιγά στέκονται όρθιοι.




Thursday, June 26, 2008

Beyond Saturn

Αρκετά πιο πέρα από τους πάγους στον Άρη, τα άλλα σκάφη συνεχίζουν την πορεία τους.
Εκτός από το Cassini, που εδώ και 4 πια χρόνια παρατηρεί τον Κρόνο και τους δορυφόρους του, τον φετεινό Ιούνιο και ένα ακόμα σκάφος βρέθηκε στην περιοχή:
Πρόκειται φυσικά για το New Horizons, το οποίο στις 8 Ιουνίου διασταυρώθηκε με την τροχιά του Κρόνου, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.
Είναι έτσι το πρώτο σκάφος που συνεχίζει πέρα από την τροχιά του Κρόνου, μετά το Voyager 2 που πέρασε από εκεί πριν από 27 χρόνια.





Τώρα πλέον συνεχίζει το μεγάλο ταξίδι του για την ζώνη αστεροειδών Kuiper και τον Πλούτωνα, από τον οποίο την κοντινότερη απόσταση θα έχει αισίως στις 14 Ιουλίου του 2015.

Για να πάρουμε μια ιδέα των σχετικών αποστάσεων, το παρακάτω διάγραμμα δείχνει πού βρίσκεται το σκάφος σήμερα και τι δρόμο ακόμα έχει να διανύσει.



Monday, June 23, 2008

Και επισήμως: ναι, είναι πάγος στον Άρη

Είπαμε να είμαστε συγκρατημένοι, αλλά μην το παρακάνουμε:)


Image credit: NASA/JPL-Caltech/University of Arizona/Texas A&M University


Η NASA ανακοίνωσε και επισήμως ότι ναι, αυτό που εντοπίστηκε στον Άρη είναι πάγος νερού, αν όμως νομίσαμε ότι αυτό ήταν όλο έχουμε ακόμα δρόμο.

Γιατί φυσικά θα ακολουθήσει η ανάλυση για την ακριβή σύσταση του εδάφους και κυρίως για να απαντηθεί το μεγάλο ερώτημα:
υπήρχαν ποτέ οι κατάλληλες συνθήκες στην αρκτική περιοχή ώστε να μπορεί να υπάρξει μικροβιακή ζωή?

Αυτά και άλλα συναρπαστικά, προσεχώς.
Προς το παρόν μπορούμε να θαυμάσουμε το παγωμένο νερό στον Κόκκινο Πλανήτη, όπου μάλιστα παρατηρείται μια μείωση μέσα στην διάρκεια 4 sols (αρειανών ημερών) -
Sol 20 και Sol 24 αντιστοιχούν στις 15 και 19 Ιουνίου του γήινου έτους 2008.


Friday, June 20, 2008

Planet X

In the Key of X, επίκαιρο καθώς σε περίπου έναν μήνα κυκλοφορεί και το Χ-Files: I want to believe (για την ακρίβεια, μια μέρα πριν τα γεννέθλιά μου:D, κάτι βέβαια που θεωρώ ήδη ένα cosmic present άσχετα αν τελικά το δω στο DVD).

Για να επανέλθουμε όμως, ο λόγος για τον γνωστό πλανήτη Χ , πιο σωστά τον γνωστό υποθετικό πλανήτη Χ, η ιδέα του οποίου εγκαταλείφθηκε κάποια στιγμή την περασμένη δεκαετία.
Κατά διαστήματα όμως φαίνεται πως επανέρχεται, και είναι λογικό καθώς είναι μια ιδέα που πάντα γοητεύει πολύ κόσμο.

Έτσι, σε πρόσφατο τεύχος τού Astrophysical Letters δημοσιεύονται τα αποτελέσματα μελέτης των Patryk Lykawka και Tadashi Mukai, οι οποίοι με βάση simulations κατέληξαν στο ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου πλανήτη θα εξηγούσε την διαμόρφωση της ζώνης Kuiper (καθώς τα βραχώδη σώματα σχηματίζουν ουσιαστικά ομάδες που κινούνται σε τρεις ξεχωριστές τροχιές).

Για την ακρίβεια και σύμφωνα με τις τελευταίες συνθήκες ως προς το τι εστί πλανήτης, θα πρόκειται για έναν super - Pluto, που αποτελείται από πάγο και πέτρα (και τα φυστίκια του σούπερ Γκούφη:).
Η μάζα του υπολογίζεται στο 30 ως 70% της μάζας της Γης αλλά επίσης πρόκειται για έναν παγωμένο κόσμο.
Εν όψει κάυσωνα λοιπόν, ιδού το απόσπασμα με τις ευχές να σάς δροσίσει.
Το μπλογκ πάντως ψηφίζει τροπική ζέστη. Με τις παγωμάρες δεν τα πάμε καλά.

*Την ίδια ώρα.. και άλλοι τρεις πλανήτες της κατηγορίας super Earth ανακαλύφθηκαν (με το HARPS) σε τροχιά γύρω από τον αστέρα HD 40307, με μάζες 4.2, 6.7 και 9.4 της μάζας της Γης (και περιόδους περιστροφής 4.3, 9.6 και 20.4 μέρες αντίστοιχα).


Ο HD 40307 βρίσκεται σε απόσταση 42 ετών φωτός από εμάς, και πλέον φαίνεται να διατυπώνεται και πιο έντονα η πεποίθηση ότι οι super Earths δεν είναι τόσο σπάνιες.


Και με τόσο super, αδύνατο να αντισταθώ: δηλώνω κι εγώ πως

It's Ok, I got lost on the way
but I'm a supergirl, and supergirls don't cry.
And then she'd say, it's alright, I got home, late last night
but I'm a supergirl, and supergirls just fly.


Thursday, June 19, 2008

Καινούριος τύπος Aurora στον Κρόνο?

Ξέρουμε ότι ο Κρόνος διαθέτει auroras (πολικά φώτα) παρόμοια με αυτά της Γης:
η εμφάνισή τους παρουσιάζει περιοδικότητα και οφείλονται στην επίδραση του ηλιακού ανέμου.



Τα γνωστά πολικά φώτα, με τις εναλλαγές που παρουσιάζουν
Image: NASA/Hubble Space Telescope

Φαίνεται όμως πως εντοπίστηκε και ένας δεύτερος τύπος πολικών φώτων, με συνεχή παρουσία ωστόσο ασθενέστερα.
Η ύπαρξή τους οφείλεται -πού αλλού?- στον Εγκέλαδο, δηλαδή κάτι ανάλογο με τα πολικά φώτα του Δία που προκαλεί η Ιώ.


*Tο απόσπασμα από το Nature.


Triple Sec

Το πιο κοντινό αστρικό σύστημα στον Ήλιο, το Alpha Centauri, είναι ένα τριπλό σύστημα.
Αποτελείται από τα Alpha Centauri A και B που βρίσκονται σε αρκετά κοντινή μεταξύ τους απόσταση (23AU) σχηματίζοντας ένα δυαδικό άστρο, ενώ συνοδεύει και το λιγότερο λαμπρό Proxima Centauri, που είναι και το κοντινότερο σε μας.
Είναι ορατό σε περιοχές νοτιότερα των 25ο (πχ Αίγυπτο), και εντοπίζεται εύκολα με την βοήθεια τού Σταυρού του Νότου.




Όπως είναι προφανές από το όνομα βρίσκεται στον αστερισμό τού Κενταύρου, και σε απόσταση 4.3 ετών φωτός από τον Ήλιο.
Με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς στη Λογοτεχνία αλλά και το Gaming.

Και εδώ αποτελεί το αντικείμενο μιας φοβερής φωτογραφίας από το Cassini, όπου οι Α και Β διακρίνονται καθαρά, πάντα πίσω από τους δακτυλίους.


Image Credit:NASA/JPL/Space Science Institute


Tuesday, June 17, 2008

The moon is down



Το βιβλίο είναι του Steinbeck, του οποίου η Γλυκειά Πέμπτη είναι μια από τις μεγάλες και διαχρονικές μου
αδυναμίες (αν και το δεύτερο είναι πλεονασμός μια που οι πραγματικές αδυναμίες είναι και διαχρονικές).


Τον τίτλο πάντως επιστράτευσα εν όψει της αυριανής Πανσελήνου, όταν το Φεγγάρι εκτός από διάφορα άλλα ποιητικά θα φαίνεται και τεράστιο.
Αυτό είναι κάτι που ήδη μπορούμε να παρατηρήσουμε κοιτώντας τον ουρανό, και μάλιστα με γυμνό μάτι - για την ακρίβεια, μόνο με γυμνό μάτι καθώς πρόκειται για μια οπτική ψευδαίσθηση.

Το Φεγγάρι λοιπόν φαίνεται ασυνήθιστα μεγάλο, όπως κάθε φορά που βρίσκεται πιο χαμηλά στον ορίζοντα.
Όπως ξέρουμε, κατά την Πανσέληνο ο Ήλιος και η Σελήνη βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές του ορίζοντα.
Όπως θυμόμαστε όμως, δυο μέρες πριν είχαμε  το θερινό Ηλιοστάσιο, κατά το οποίο ο Ήλιος έχει την μεγαλύτερη απομάκρυνση, με άλλα λόγια βρίσκεται πιο ψηλά.
Δηλαδή, η Σελήνη βρίσκεται πιο χαμηλά.




Ο λόγος τώρα που φαίνεται μεγαλύτερο το Φεγγάρι όταν είναι χαμηλά στον ορίζοντα, έχει να κάνει με το πώς το αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος:
Μάλιστα πρόκειται για ένα φαινόμενο ("the moon illusion") που έχει απασχολήσει τους επιστήμονες για αιώνες και ήδη από τον 7ο πΧ αιώνα υπάρχουν σχετικές μαρτυρίες.
Ακόμα και σήμερα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.

Επικρατέστερη τα τελευταία χρόνια θεωρείται η "Φαινόμενη απόσταση" που είχε διατυπώσει ο Πτολεμαίος γύρω στο 200 μΧ.
Αυτό που είπε με λίγα λόγια είναι ότι αντιλαμβανόμαστε τον ουρανό σαν έναν πεπλατυσμένο θόλο.
Έτσι τα αντικείμενα που βρίσκονται χαμηλά στον ορίζοντα θεωρούμε ότι είναι πιο κοντά σε μας, σε αντίθεση με όσα βρίσκονται "στο βάθος", δηλαδή στον ορίζοντα.

Σε αυτά έρχονται να προστεθούν οι παρατηρήσεις των ψυχολόγων που λένε ότι αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος των αντικειμένων συγκρίνοντάς τα με τα αντικείμενα που τα περιβάλλουν.
Όταν λοιπόν το Φεγγάρι βρίσκεται στο βάθος του ορίζοντα, μάς φαίνεται μικρότερο γιατί το συγκρίνουμε με τα άστρα ή το "σκοτάδι". Αντίθετα, όταν βρίσκεται χαμηλά το συγκρίνουμε με τα κτίρια οπότε και φαίνεται μεγαλύτερο.

Αυτά όλα με πολλές απλουστεύσεις και πολύ επιφανειακά και επιπλέον με την επισήμανση ότι προτείνονται και μελετώνται νέες θεωρίες.
Ενδεικτικά, δυο πολύ όμορφες παρουσιάσεις του θέματος εδώ και εδώ.



Πάντως το αποτέλεσμα είναι το θεαματικό αυτό φαινόμενο - το οποίο με την ευκαιρία εύχομαι αύριο βράδυ να απολαύσουμε όλοι χωρίς καπνούς από τις ανά την επικράτεια πυρκαγιές.


(Στην φωτό του ΑΡ είναι το St. Petersburg)



Sunday, June 15, 2008

Getting away with it all


We're getting away with it all messed up
Getting away with it all messed up
That's the living


F - Ring

Με τον δακτύλιο F τού Κρόνου έχουμε ασχοληθεί και άλλες φορές: οι αλλαγές τις οποίες υφίσταται, μέσα σε διάστημα ημερών ή ωρών είναι κάτι πρωτοφανές για τα κοσμικά δεδομένα.


Image Credit: NASA/JPL/Space Science Institute


Η επίδραση τού Προμηθέα είναι ήδη γνωστή, ήταν μάλιστα μια από τις πρώτες εντυπωσιακές φωτογραφίες που είχε στείλει το Cassini με την συμπλήρωση της πρώτης πλήρους τροχιάς γύρω από τον Κρόνο
(ανυποψίαστοι, εμείς, ακόμα τότε για το τι θα ακολουθούσε και τι θα ανακαλύπταμε, περίπου όπως τώρα με το Phoenix. Αν και ο Άρης δεν είναι με τίποτα ένα ανεξερεύνητο τοπίο, με τόσους δορυφόρους αλλά και οχήματα στην επιφάνειά του).




Για να γυρίσουμε στο σήμερα και τον Κρόνο, μια ακόμα πιο λεπτομερής φωτογραφία που δείχνει την παραμόρφωση του δακτυλίου F.


Image Credit: NASA/JPL/Space Science Institute


Σε πρόσφατη δημοσίευση λοιπόν, μετά την σχετική μελέτη των χαρακτηριστικών τού F, διατυπώνεται το συμπέρασμα πως είναι πιθανή η ύπαρξη μικροσκοπικών δορυφόρων οι οποίοι συγκρούονται σε καθημερινή βάση, οδηγώντας έτσι στην παραμόρφωση που παρατηρείται.
Η δημοσίευση υπάρχει στο Nature (θα βάλω και το λινκ αν και είναι συνδρομητικό) και..
δεν ξέρω για τις καταιγίδες τού Κρόνου και τού Δία, αλλά εδώ έρχεται μια γερή μπόρα, το οποίο σημαίνει ότι χάσαμε την παραλία αλλά θα ξανανιώσει η σκουλαρηκιά μου.


Saturday, June 14, 2008

Κι άλλος Πάγος



Και φυσικά το ζήτημα που μάς καίει: ο πάγος στον Άρη.
Αφού λοιπόν μετά αρκετή προσπάθεια και αγωνία, ο Phoenix κατάφερε να συλλέξει το πρώτο δείγμα από το έδαφος τού Άρη και να το μελετήσει, επανέρχεται με νέες φωτογραφίες που συναρπάζουν.
Πάγος ή αλάτι? Νερό κι αλάτι όπως λένε. Ακόμα είναι νωρίς για απαντήσεις, πάντως μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα από την άφιξη τού Phoenix έχουμε ήδη την πιο καθαρή, λεπτομερή, κοντινή εικόνα του εδάφους του Άρη.


*Και η ανάλυση από το μικροσκόπιο, όπου έχουμε αριστερά σκόνη και δεξιά δείγμα εδάφους

Images: NASA/JPL-Caltech/University of Arizona


Επιστρέφει το Discovery

Αρκετό καιρό χωρίς ενημέρωση, αρκετά τα νέα που μαζεύτηκαν - όσο τα παρακολουθώ κι εγώ- και πρώτη η επιστροφή τού Discovery.
Σε 1 περίπου ώρα, 18:15 ώρα Ελλάδος, θα γίνει η πρώτη προσπάθεια για την προσγείωση, ενώ αν οι συνθήκες δεν το επιτρέψουν, η προσπάθεια θα επαναληφθεί μετά από άλλη 1.30 ώρα.

Εκτός βέβαια από τα γνωστά, καιρικές συνθήκες κλπ, αυτή τη φορά υπάρχει ένας ακόμα παράγοντας:
το τμήμα το οποίο έφυγε από τα φρένα, και το οποίο μάλιστα αρχικά το πλήρωμα είχε εντοπίσει στο διάστημα χωρίς να αναγνωρίσει τι είναι - για όσους δεν το πετύχατε, η "είδηση" δημοσιεύτηκε σε αρκετά sites χθες, όπου "είδηση" ήταν κάτι σαν "άγνωστο αντικείμενο εντοπίζεται από το πλήρωμα".
Η κουλτούρα της υπερβολής και των πρωτοσελιδων, τώρα και στα Ιντερνετς - αλλά λογικό είναι, σε έναν βαθμό.
Στους Τimes βέβαια (π.χ.) δεν θα μπει ο/η κάθε ανώνυμη να κουνήσει το δάχτυλο όπως κάνει εδώ, αλλά αυτό θα πει άλλοι καιροί άλλα ήθη.

Αυτό οκ δεν με εκπλήσσει (είπε η παλιάς), με εκπλήσσουν τα στατιστικά: είτε ενημερώνω είτε όχι, το μπλογκ έχει σταθερό αριθμό hits.
Αρκετά μέσω google και τα άλλα μάλλον οι τακτικοί (ευχαριστώ).
Φαίνεται πως η ομάδα πλέον απέκτησε σταθερή σύνθεση, τουλάχιστον αριθμητικά (ναι, βλέπω Euro:)

Για το live, στο NASA TV κλασσικά.

*update: ομαλά και χωρίς απρόοπτα έγινε η προσγείωση, και έτσι και αυτή η αποστολή τελείωσε με επιτυχία.


Sunday, June 01, 2008

Πάγος στον Άρη?

Ήρθε και η ώρα για το 5λεπτο τού Άρη:), Phoenix γαρ..
Λίγα 24ωρα πέρασαν μόνο και ήδη αισιοδοξούμε ότι έρχεται η επιβεβαίωση του αναμενόμενου, ότι δηλαδή θα βρεθεί πάγος κάτω από το έδαφος.
Κάτι το οποίο περιμέναμε, ελπίζαμε, και τώρα έρχονται οι πρώτες φωτογραφίες από τον ρομποτικό βραχίονα τού Phoenix να μάς δώσουν ελπίδες.


"Αυτό-που-ελπίζουμε-να-είναι-πάγος", στο έδαφος κάτω από το Phoenix
Photo credit: NASA/JPL-Caltech/University of Arizona


Αυτά όλα μετά την πολύ πρόσφατη δημοσίευση μελέτης στο Science, σύμφωνα με την οποία ναι μεν υπήρχε νερό στον Άρη αλλά είχε τόσο αλάτι που η ζωή όπως την ξέρουμε δεν είχε ελπίδα.
Ενδεικτικά, σύμφωνα με την μελέτη, το νερό στον Άρη ήταν δέκα ως εκατό φορές πιο αρμυρό από ό,τι το θαλασσινό της Γης, και όσο πίσω και να πάμε στον χρόνο δεν υπάρχει περίοδος που οι συνθήκες να μοιάζουν με αυτές της Γης.
Το οποίο βέβαια σημαίνει ότι δεν αποκλείεται η ύπαρξη κάποιας άλλης μορφής ζωής, αλλά σίγουρα όχι αυτή που γνωρίζουμε.
*Σχετικό απόσπασμα.

Προφανώς λίγη ή περισσότερη υπομονή και θα έχουμε πιο καθαρή εικόνα.


 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.