Sunday, August 31, 2008

Looking back

over my shoulder..



Λένε (και σωστά το λένε) ότι καλό είναι να μην κοιτάς πίσω σου όταν φεύγεις από κάπου.
Αλλά εδώ πρόκειται για το Opporunity το οποίο πραγματοποίησε την ηρωική έξοδο από τον κρατήρα Victoria.
Και, καθώς κι εμείς αφήνουμε πίσω μας το καλοκαίρι, η ιστορία αποκτά και έναν συμβολικό χαρακτήρα.

(Για όλα τα σχετικά με την κάθοδο στον Victoria, κλικ στο σχετικό label Opportunity, ως φόρος τιμής σε μια προσπάθεια που μας είχε απασχολήσει πάρα πολύ την χρονιά που μάς πέρασε).


Well I started out down a dirty road
Started out all alone
And the sun went down as I crossed the hill
The town lit up the world got still

Im learning to fly but I aint got wings
Comin down is the hardest thing

*Images: NASA/JPL-Caltech


Monday, August 25, 2008

High Fidelity

Image:NASA/JPL/Space Science Institute


Αν και νυστάζω φριχτά, δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό:
Οι δακτύλιοι του Κρόνου ήταν είναι και θα είναι από τα πιο εντυπωσιακά θεάματα.
Εδώ διακρίνεται καθαρά και ο Προμηθέας, ενώ αν κλικάρετε και ζουμάρετε, λίγο πιο επάνω και προς τον δακτύλιο Α βρίσκεται ο Άτλας.

Στην παρακάτω φωτογραφία, μια άλλη άποψη του δακτυλίου F, όπου φαίνονται και πάλι οι παραμορφώσεις που δημιουργεί ο Προμηθέας (ενώ στην φωτογραφία φαίνεται πάλι ο Άτλας).

Image:NASA/JPL/Space Science Institute


Τώρα, αυτό που μού ήρθε στο μυαλό όταν είδα την πρώτη φωτογραφία ήταν φυσικά παλιό καλό βινύλιο (εξ ου και ο τίτλος, από την ταινία - η οποία εννοείται ότι θα έχανε πολύ αν έπαιζε οποιοσδήποτε άλλος εκτός από τον John Cusack).

Σκεφτόμουν λοιπόν ποιο τραγούδι θα μού ερχόταν πρώτο στο μυαλό, έτσι χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, με το που προσπάθησα να θυμηθώ τους δίσκους μου.
Και δεν ήταν ούτε Bowie ούτε Rory.. αλλά αυτό εδώ - Some Folks!

Ποιος είπε ότι το Σύμπαν είναι πιο ανεξήγητο από την ψυχή του ανθρώπου?
(*Τον εγκέφαλο, αν προτιμάτε, αλλά εγώ προτιμώ να μην αλλάζω τις εκφράσεις)


Sunday, August 24, 2008

Neptune

Στις 20 Αυγουστου του 1977, το Voyager 2 ξεκινούσε το μεγάλο ταξίδι του.
Σήμερα βρίσκεται στο πιο απομακρυσμένο σημείο που έφτασε ποτέ ανθρώπινο σκάφος, στα όρια του Ηλιακού μας Συστήματος, δίνοντάς μας την ευκαιρία να το γνωρίσουμε λίγο καλύτερα για πρώτη φορά.

Σαν αύριο, στις 25 Αυγούστου 1989, και έχοντας ταξιδέψει επί 12 χρόνια με μια μέση ταχύτητα 19 km/sec, το Voyager 2 πλησίαζε τον Ποσειδώνα.
Κάτι πρωτοφανές για τα δεδομένα μας, που όμως ακόμα και τόσα χρόνια μετά παραμένει εντυπωσιακό.


Επειδή λοιπόν είναι και όμορφες οι φωτογραφίες:



Στην πρώτη φαίνεται μια συνολική άποψη του πλανήτη, με το χαρακτηριστικό μπλε χρώμα - το οποίο δεν οφείλεται σε κάποια Καραϊβική του Διαστήματος, αλλά (εν μέρει) στο μεθάνιο που υπάρχει στην ατμόσφαιρά του.
Το μεθάνιο απορροφά το κόκκινο από το ηλιακό φως και αντανακλά τα μήκη που είναι πιο κοντά στο μπλε. Να σημειώσουμε πάντως ότι είναι πιθανό να εμπλέκεται και κάποιο ακόμα στοιχείο που δεν έχει εντοπιστεί.
Όσο για το μεθάνιο, δεν αποτελεί κύριο συστατικό άλλα μάλλον υπάρχουν ίχνη του στα εξωτερικά τμήματα της ατμόσφαιρας. Η ατμόσφαιρα αποτελείται κυρίως από υδρογόνο (80%) και ήλιο (19%).


Κάτι ακόμα που φαίνεται καθαρά και είναι χαρακτηριστικό τού Ποσειδώνα, είναι η Μεγάλη Σκούρα Κηλίδα (Great Dark Spot). Δηλαδή ένας αντικυκλώνας που βρίσκεται στις 22 μοίρες νότια - oι άνεμοι κοντά στην περιοχή μετρήθηκαν έως 2,000 km/h.
Μάλιστα, σε αντίθεση με την αντίστοιχη κηλίδα του Δία, αυτή του Ποσειδώνα άλλαζε αρκετές φορές σχήμα και μέγεθος. Τέλος, υπάρχει η άποψη ότι πρόκειται για μια τρύπα στα στρώματα του μεθανίου, ανάλογη με αυτήν που υπάρχει στην Γη στο στρώμα του όζοντος, και οι άνεμοι βρίσκονται αρκετά πιο κάτω από την κηλίδα.
Σίγουρα όμως ήταν ένα πολύ δυναμικό σύστημα.

The Great Dark Spot


Λίγο πιο κάτω φαίνεται ένα άσπρο σύννεφο που στην πραγματικότητα είναι άνεμοι μεγάλης ταχύτητας - εξ ου και ονομάστηκαν The Scooter.
Τέλος, φαίνεται και η Μικρή Σκούρα Κηλίδα (Small Dark Spot), άλλος ένα μεγάλος κυκλώνας του πλανήτη.
Το 1994, όταν το Hubble θα φωτογράφιζε την Μεγάλη Κηλίδα, απλά δεν την εντόπισε πουθενά. Ωστόσο, εμφανίστηκε μια παρόμοια κηλίδα στο Βόρειο Ημισφαίριο τού Πλανήτη.


Eκτός από καταιγίδες, ο Ποσειδώνας διαθέτει και αυτός δακτυλίους, τους οποίους βλέπετε εδώ όπως τους αντίκρυσε το Voyager.




Και μια τελευταία ματιά καθώς το σκάφος απομακρύνεται..



Ενώ εδώ μπορείτε να ακούσετε τα περίφημα NASA space sound recordings.


*Ιmages: Nasa/Voyager 2/NSSDC


Saturday, August 23, 2008

Mars Webcam by Mars Express

Image: ESA (12-08-2008)


H Visual Monitoring Camera (VMC) του Mars Express (ESA) είχε χρησιμοποιηθεί το 2003 για την λήψη απλών φωτογραφιών (κατά την διαδικασία αποκόλλησης τού Beagle 2). Δεν πρόκειται για ένα επιστημονικό όργανο, αλλά για μια απλή κάμερα που όμως κάνει αυτό που λέει το όνομα:
είναι ό,τι πιο κοντινό έχουμε σε μια webcam που μάς δίνει υπέροχες φωτό από τον Άρη.

*ESA Site, όπου υπάρχει και το σχετικό script για το Celestia.


Wednesday, August 20, 2008

Ice on Mars

Ο πάγος στον Άρη θεωρείται σχεδόν θέμα ρουτίνας. Όμως να που βρέθηκε κάτι σχετικό με το θέμα να μας εντυπωσιάσει.

Θυμάστε τον χειμώνα, που το πρωί ο καθρέφτης του αυτοκινήτου πιάνει πάγο;
Ε, κάτι ανάλογο λοιπόν συνέβη και στο phoenix, ακόμα και αν βρίσκεται τόσο μακρυά μας (κατά την sol 80).

Το συγκεκριμένο όργανο λοιπόν (που μετράει ταχύτητα/ φορά ανέμου) γέμισε πάγο κατά τις πρωϊνές ώρες, φαινόμενο πάντως που δεν επηρεάζει την αποστολή γενικώς.
Το animation δημιουργήθηκε από μια σειρά σχετικών εικόνων.


Photo credit: NASA/JPL-Caltech/University Arizona/Texas A&M University/University of Aarhus/University of Copenhagen


Sunday, August 17, 2008

Έκλειψη και στο μπλογκ

Ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα και οι εικόνες δεν εμφανίζονται - αν δεν διορθωθεί θα το φτιάξω κατά την Τρίτη Τετάρτη, ως τότε πιθανόν το μπλογκ για μια και μοναδική φορά να μείνει εντελώς μινιμαλ εμφανίσεως.
(Παρακαλώ να καταγραφεί).

Αυτά. Νέα υπάρχουν διάφορα αλλά και αυτά θα περιμένουν.
Η αναζήτηση συνεχίζεται..


Friday, August 15, 2008

Έτοιμοι για τον 13ο πλανήτη?

Θυμόμαστε σίγουρα όλοι το σοκ όταν μάθαμε ότι ο Πλούτωνας δεν είναι πια πλανήτης. Συζητήσεις, γελοιογραφίες, δημοσιεύσεις, αλλά φυσικά το ζήτημα δεν έχει κλείσει ακόμα.
Τουλάχιστον αυτό που δεν έχει κλείσει είναι το τι ακριβώς είναι ένας πλανήτης, και έτσι από σήμερα και για ένα διήμερο αυτό είναι και το κεντρικό θέμα του Συνεδρίου που πραγματοποιείται στο Johns Hopkins University.

The Great Planet Debate λοιπόν, και το μεν live webcast περιορίζεται για όσους έχουν προ-εγγραφεί, αλλά θα υπάρξει στην συνέχεια ενημέρωση στο site.
Συντονιστείτε και καλή θέαση!


Thursday, August 14, 2008

Μερική Έκλειψη Σελήνης- Σάββατο 16 Αυγούστου

Image: Wikimedia Commons


Ίσως δεν ακούγεται τόσο βαρύγδουπο όσο μια ολική έκλειψη, ωστόσο το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό:

Η τελευταία έκλειψη για φέτος θα πραγματοποιηθεί το βράδυ της 16ης Αυγούστου, και θα είναι ορατή απο πολλά τμήματα της Υφηλίου.
Μερική έκλειψη λοιπον, καθώς η Σελήνη θα μπει στην παρασκιά της Γης (penumbra), στις 18:23GMT.


Image: Wikimedia Commons


Λίγο αργότερα θα έχει μια ελαφρώς κιτρινωπή απόχρωση, ενώ θα μπει στην σκιά της Γης περίπου μια ώρα μετά.
Το μέγιστο της έκλειψης θα σημειωθεί στις 21:10GMT, όταν το 80% της ορατής πλευράς της Σελήνης θα βρίσκεται στην σκιά.


Image: NASA


Και αν κατά την διάρκεια της έκλειψης παρατηρήσετε ένα πολύ λαμπρό ουράνιο σώμα στο πλάι της Σελήνης, είναι ο συνήθης ύποπτος:
ο Δίας, που τον τελευταίο καιρό ξεχωρίζει ακόμα και μέσα από τα σύννεφα.
Ας ευχηθούμε πάντως να μην έχουμε σύννεφα το Σάββατο το βράδυ, και να μπορέσουμε να χαρούμε το θέαμα.

Όπως μπορεί να θυμάστε, η τελευταία (ολική) έκλειψη Σελήνης ήταν τον Φεβρουάριο του 2008 ενώ η επόμενη (πάλι μερική) θα συμβεί τον Φεβρουάριο του 2009.





Wednesday, August 13, 2008

Καταγραφή της Ηλιακής Δραστηριότητας

Είδα προχτές και το Sunshine (και έχω να πω ότι όσοι το έθαψαν το έκαναν από την ζήλεια τους για τον Cillian. Ντροπή τσ τσ;Ρ).
Εντάξει, δεν θα το ξανάβλεπα κιόλας, αλλά ειδικά σήμερα κολλάει να το αναφέρω.

Ερευνητές λοιπόν του Max Planck Institut fur Sonnensystemforschung (MPS) παρακολούθησαν επί πολλές μέρες την δημιουργία μιας ηλιακής έκλαμψης.
Συγκεκριμένα, οι Thomas Wiegelmann και Julia Thalmann, κατέγραψαν όλη την διαδικασία κατά την οποία συσσωρεύεται η ενέργεια στην ατμόσφαιρα του Ήλιου και τελικά οδηγεί σε έκρηξη.


Image: Max-Planck-Institut für Sonnensystemforschung

Κάποιες από αυτές τις εκρήξεις που κατέγραψαν ήταν ιδιαίτερα έντονες.
*Μάλιστα, τα σχετικά δημοσιεύματα που αναμεταδίδουν την είδηση χαρακτηριστικά αναφέρονται σε αυτήν του Ιανουαρίου του 2004, όπου όπως περιγράφεται, μέσα σε 30 λεπτά απελευθερώθηκε ενέργεια κατά χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από όση καταναλώνεται παγκοσμίως κατά την διάρκεια ενός χρόνου.
Το αναφέρω ως ενδεικτικό των ποσών, σημειώνοντας πάντως ότι με μια στοιχειώδη αναζήτηση δεν βρήκα κάτι πιο συγκεκριμένο, όπως για το πώς ακριβώς και πόση υπολογίζεται αυτή η ενέργεια (φαντάζομαι απαραίτητη για να καλύψει κάποιες βασικές ανάγκες).

Το σίγουρο είναι ότι έτσι και αλλιώς μιλάμε για ασύλληπτα ποσά, και επίσης το σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει συνέχεια.
Με την βοήθεια του Διαστημικού Τηλεσκοπίου SDO (Solar Dynamics Observatory) το οποίο ξεκινάει το 2009, θα υπάρχουν πλέον άλλης ποιότητας δεδομένα.



Γυρνώντας στο σήμερα, μπορείτε να δείτε το σχετικό απόσπασμα εδώ.
Να σημειώσουμε ακόμα ότι φυσικά η διαδικασία αυτή δεν είναι κάτι που μάς ήταν εντελώς άγνωστο ως τώρα, αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι η λεπτομέρεια με την οποία την μελέτησαν οι Wiegelmann/ Thalmann.

Ουσιαστικά αυτό που πέτυχαν ήταν να βρούνε κάποια μέθοδο επεξεργασίας των μετρήσεων στην Φωτόσφαιρα (για την οποία δεδομένα υπάρχουν πχ από το SOLIS/Synoptic Optical Long-term Investigations of the Sun, Arizona).
Στην συνέχεια, με την χρήση των κατάλληλων μαθηματικων μοντέλων γίνεται αναγωγή των μετρήσεων στην Κορώνα
(και εδώ θα συγκρατηθώ, και όχι δεν θα βάλω ένθετο κανένα σχετικό ανέκδοτο:).


Αντίθετα, βάζω αυτήν την φωτογραφία από τον Ιανουάριο του 2007 και το Hinode, όταν είδαμε τι σημαίνει πλάσμα.


Image: JAXA / NASA / PPARC




Ο Εγκέλαδος σε κοντινό πλάνο από το Cassini - Πάγος

Οι φωτογραφίες από το Cassini έφτασαν, και είναι δύσκολο να περιγράψω το "WOW". Όσο και να συνηθίζεις όταν βλέπεις διαρκώς φωτογραφίες ή διαβάζεις σχετικά, κάποιες φορές αυτό που βλέπεις απλά σε αφήνει άναυδο.
Άλλωστε και μόνο να σκεφτείς το πόσο μακρυά μας βρίσκονται όλα αυτά και με πόση λεπτομέρεια τα βλέπουμε..
την λεπτομέρεια που φαίνεται εδώ:



Damascus Sulcus



Cairo Sulcus
Images: NASA/JPL/Space Science Institute


Και αυτό που καλύπτει τις ραβδώσεις, δεν είναι παρά στρώματα πάγου.
Για τα ονόματα και όλες τις λεπτομέρειες σχετικά με τις Tiger Stripes, στο προηγούμενο ποστ.
Για τις νέες λεπτομέρειες/νεότερο υλικό θα ανεβάσω μάλλον ξεχωριστό ποστ.

Προς το παρόν, σκεφτείτε ότι όλα αυτά τα όμορφα βρίσκονται σε απόσταση περίπου 230,00 km από τον Κρόνο.
O οποίος Κρόνος έχει ελάχιστη απόσταση από εμάς 1.2 δις χλμ - γιατί καμμιά φορά ξεχνάμε τι θα πει αστρονομικές αποστάσεις. Και πάλι θεωρείται γειτονιά μας, ειδικά στην εποχή που μιλάμε για εξωπλανήτες..
Έτσι, μπορεί οι κριτικές για το δεύτερο X-Files να ήταν αποκαρδιωτικές (δεν το είδα ακόμα), αλλά το σίγουρο είναι πως αυτό που υπάρχει out there είναι ..συναρπαστικό.

(χμ, ναι, επαναλαμβάνομαι, και λέξεις όπως συναρπαστικό και εντυπωσιακό έχουν γίνει σούπα σε αυτό το μπλογκ, αλλά εδώ που τα λέμε είναι και ό,τι πιο ακριβές, για να αναφερθείς σε τέτοια θέματα. άλλωστε αυτό που μένει δεν είναι τα δικά μου ..εντυπωσιασμένα:) σχόλια, αλλά η δύναμη που έχουν οι ίδιες οι εικόνες και φυσικά τα γεγονότα. )

The Ice is out there.


Saturday, August 09, 2008

Η έκλειψη πάνω από την Αρκτική

Ό,τι και να πω θα είναι περιττό, ας το απολαύσουμε..


Image:NASA MODIS GSFC
Η έκλειψη πάνω από την Αρκτική - από τον δορυφόρο Terra, 1/8/2008



Διέλευση του Cassini από τον Εγκέλαδο

Το βράδυ της 11ης Αυγούστου, εμείς θα κοιτάμε κατά πάσα πιθανότητα τον ουρανό ψάχνοντας για Περσείδες.
Πολύ πολύ μακρυά μας όμως, το Cassini θα προσπαθεί να κοιτάξει από κοντά τον Εγκέλαδο.

Και συγκεκριμένα, τις γνωστές "Ραβδώσεις της Τίγρης" ή "Tiger Stripes".
Τις ρωγμές δηλαδή στον Νότιο Πόλο του δορυφόρου, οι οποίες πιστεύεται ότι παράγουν τους πίδακες παγωμένου νερού που εκτοξεύονται στο Διάστημα.
Από την απόσταση των μόλις 50χλμ, το Cassini με όλα του τα όργανα σε ετοιμότητα, θα προσπαθήσει να δει όσο γίνεται μέσα στις ρωγμές.

Αυτό θα βοηθήσει να κατανοηθεί η σεισμική δραστηριότητα και πώς αυτή επηρεάζει τον Εγκέλαδο, αλλά και το μέγεθος των σωματιδίων πάγου τα οποία αποτελούν τους πίδακες.
Και φυσικά, ελπίζεται να απαντηθεί και το αν μπορεί να υπάρχει νερό σε μορφή ατμών ή υγρό, κοντά στην επιφάνεια.

Προς το παρόν ένα σχεδιάγραμμα με την περιοχή που θα μελετήσει το Cassini - όπως παρατηρείτε, τα ονόματα των τεσσάρων κυριωτέρων ραβδώσεων είναι Αλεξανδρεια, Κάιρο, Βαγδάτη και Δαμασκός και δόθηκαν από τα Voyager, ως αναφορά στις 1001 νύχτες.


Image: Cassini




10 Σεπτεμβρίου ο LHC

Απλώς λινκάρω στην επίσημη ανακοίνωση του CERN, με όλες τις λεπτομέρειες - αν υπάρξει κάτι νεώτερο ενδιαφέρον θα ενημερώνω αυτό το ποστ.

Στις 10 Σεπτεμβρίου λοιπόν ξεκινά η λειτουργία του LHC, οπότε και θα δούμε αν τελικά υπάρξουν τα φοβερά και τρομερά επακόλουθα που ακούσαμε-
για τα οποια αν θέλετε να πάρετε μια γεύση, ιδού και η σελίδα του Walter Wagner, που όπως ίσως θυμάστε είχε ξεκινήσει και σχετικές μηνύσεις κατά του CERN.

Αυτό πάντως με το να περάσουμε σε ένα παράλληλο Σύμπαν.. καταλαβαίνετε:)


Wednesday, August 06, 2008

Hanny's Voorwerp

Τα του Galaxy Zoo ίσως τα θυμάστε από πέρυσι, όταν ξεκίνησε το μεγάλο μπαμ - και φαντάζομαι ότι είμαστε αρκετοί από τους αναγνώστες τού μπλογκ, που πήραμε μέρος και περάσαμε ώρες με την ταξινόμηση.

Η αστρονομία όμως ως γνωστόν είναι Ποίηση, και το τι βλέπει κανείς κοιτώντας τον ουρανό είναι μεγάλη ιστορία (σορρυ, ελαφρώς insider joke).
Και φυσικά ο καθένας βλέπει αυτά που έχει στο μυαλό του.

Έτσι, κάποιοι βλέπουν πχ χαριτωμένους ιππόκαμπους όπως αυτός εδώ, και υπάρχουν και περισσότερες παρόμοιες εικόνες στο Galaxy Zoo Zoo.

Αλλά την μεγάλη δόξα κέρδισε (δικαίως) η παρακάτω εικόνα:

Image: Galaxy Zoo


Hanny's Voorwerp, από την Hanny van Arkel που το ανακάλυψε, καθώς σκανάριζε και αυτή τις διάφορες εικόνες προς ταξινόμηση.
Τι είναι; Πιθανόν κάποιος μικρός γαλαξίας, ή όμως και κάποιο ουράνιο σώμα που ανήκει σε μια κλάση εντελώς διαφορετική από αυτές που ξέρουμε. Με λίγα λογια, κάτι αρκετά διαφορετικά από τα σώματα που ξέρουμε ως τώρα, και που έχει φυσικά προκαλέσει αρκετές συζητήσεις σχετικά.

Για όποιον θέλει όλες τις λεπτομέρειες, το αντίστοιχο topic τού Galaxy Zoo Forum βρίσκεται εδώ.

(Για όποιον πάλι τού πέφτει βαρύς ο συνδυασμός Επιστήμης - Κουλτούρας ε δεν χάλασε ο κόσμος, ας κρατήσει το ελαφρύτερο...:)


Tuesday, August 05, 2008

Και οι απαντήσεις

Ενδιάμεσες ή μερικές απαντήσεις πιο σωστά, όπως και η NASA τόνισε, καθώς τα πειράματα τού Phoenix δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί. Και επιπλέον, ακόμα και αυτά τα αποτελέσματα που υπάρχουν ήδη, χρειάζονται περισσότερη επεξεργασία.

Όμως υπάρχουν ενδιαφέροντα μέχρι στιγμής συμπεράσματα:
Είναι πιθανή η ύπαρξη υπερχλωρικών αλάτων στο έδαφος του Άρη.
Κάτι που με λίγα λόγια σημαίνει εχθρικό περιβάλλον προς την ζωή όπως την ξέρουμε.
Προς το παρόν πάντως δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί ή αποκλειστεί η δυνατότητα ύπαρξης ζωής.
Αυτά λοιπον τα αποτελέσματα απο το δεύτερο πείραμα έρχονται μετά τον θόρυβο που δημιουργήθηκε τις τελευταίες μέρες για την ενημέρωση του Λευκού Οίκου και τις επικείμενες ανακοινώσεις της NASA. Αλλά και μετά τα -πιο χειροπιαστά- αποτελέσματα του πρώτου πειράματος για τα φασολάκια (lol ναι, εδώ το έγραψα λίγο συμπυκνωμένα, για όποιον δεν τα θυμάται παραπέμπω στα προηγούμενα, με ένα κλικ στο σχετικο label Mars).

Φαινομενικά αντιφατικά συμπεράσματα, αλλά δεν νομίζω ότι εκπλήσσεται κανείς στα σοβαρά, καθώς βρισκόμαστε σε πολύ αρχικά στάδια. Δηλαδή ουσιαστικά τώρα αρχίζουμε να κοιτάμε, ούτε καν βλέπουμε. Οπότε οι ενθουσιασμοί/ απογοητεύσεις θα ακολουθήσουν αργότερα.

Αντίθετα, κάτι πολύ επίκαιρο και γενικής χρήσης είναι το θέμα της συμπεριφοράς μας στο Διάστημα και της στάσης που μπορούμε ή πρέπει να έχουμε απέναντι σε πιθανές άλλες μορφές ζωής.
Ένα θέμα από μόνο του ενδιαφέρον, αν και με την έπαρση που μάς διακρίνει, νομίζω η απάντηση είναι ευκόλως εννοούμενη.. Το άρθρο απο το Wired Science.

update
Αν δλδ κανείς αναρωτιέται για νεότερα, η επίσημη θέση που βγαίνει από την ενημέρωση της NASA είναι ακριβώς ότι δεν μπορούμε ακόμα να αποκλείσουμε τίποτα οριστικά.
Φυσικά οι σχετικές αναφορές είναι πια πολύ περισσότερες, οπότε ουσιαστικά η ιστορία πλέον ανακυκλώνεται. Θα ξαναενημερώσω αν υπάρξει κάτι σημαντικό.


Friday, August 01, 2008

Λίμνες στον Τιτάνα

Και ένα ποστ ακόμα, για ένα θέμα που δεν είναι τόσο "δημοφιλές" κλπ κλπ - μια που δεν μιλάει για νερό στον γειτονικό Άρη, αλλά για μια λίμνη στον Τιτάνα.
Που είναι "απλώς" ένας δορυφόρος του Κρόνου και αρκετά πιο μακρυά μας. Λίμνη λοιπόν αλλά όχι γεμάτη με νερό (έχει ήδη ταυτοποιηθεί το αιθάνιο).

Παραμένει ωστόσο η μοναδική περιοχή του Ηλιακού μας Συστήματος όπου εντοπίστηκε συγκέντρωση υγρού σε τέτοια ποσότητα.


Image Credit: NASA/JPL


Για όποιον βρέθηκε εδώ πρώτη φορά και ενδιαφέρεται για λεπτομέρειες, ένα κλικ εδώ περιέχει όλο το ιστορικό.

(Και η φωτογραφία βέβαια είναι "απλώς" μια καλλιτεχνική απεικόνιση, πολύ πετυχημένη όμως.)


Έκλειψη

Καλό μήνα και μην ξεχασετε σημερα την εκλειψη - ή όσο μπορέσει ο καθένας να δει, αλλιώς θα παρηγορηθούμε με το ιντερνετ.
Όση σχέση βέβαια μπορεί να έχουν οι φωτό ή η NASATV με το πραγματικό θέαμα.

(*Το αναλυτικό ποστ με τα λινκς κλπ βρίσκεται στο sidebar)

Και update με τις καταπληκτικες φωτό, αρχικά παραπέμπω στο site της NASA αλλά αυτή η φωτό δεν μπορούσε να λείπει από εδώ.


Βρέθηκε νερό

Και επισήμως λοιπόν η ανακοίνωση που περιμέναμε:
Μετά από τα πρώτα πειράματα, ναι, επιβεβαιώθηκε ότι υπάρχει νερό στον Άρη.
Για την ιστορία να θυμηθούμε ότι σχετικές ενδείξεις υπήρχαν από παλιότερα και από άλλους δορυφόρους που παρατηρούσαν τον πλανήτη, αλλά τώρα ήταν η πρώτη φορά που ήρθαμε σε επαφή με το αρειανό νερό.

Και όπως είναι φυσικό, η αποστολή παίρνει παράταση για άλλον έναν μήνα.

Photo credit: NASA/JPL-Caltech/University of Arizona/Texas A&M University


 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.