Saturday, April 25, 2009

berry way

Λοιπόν, το έλεγα για αστείο ότι θα το γυρίσω στην κοσμική μαγειρική (να το κάνω κι εγώ πιο trendy) αλλα να που τελικά έγινε:
Το θέμα που "πούλησε" τελευταία ήταν τα βατόμουρα.
Ούτε καν οι Λυρίδες τόσο ενδιαφέρον.

Η ιστορία με λίγα λόγια: αυτή τη στιγμή, έχουν ταυτοποιηθεί στο Διάστημα ("εκεί έξω", που βρίσκεται και η αλήθεια) περί τα 150 διαφορετικά μόρια. Κάποια από αυτά είναι οργανικά.
Τις τελευταίες μέρες λοιπόν ανακοινώθηκε ο εντοπισμός δυο μορίων στο κέντρο του Γαλαξία μας, τα οποία είναι οργανικές ενώσεις αρκετής πολυπλοκότητας.
(Με λίγα λόγια, ένας αιθυλεστέρας και ένα κυανίδιο).

Από αυτά τώρα ο πρώτος (του φορμικού ή μυρμηγκικού οξέος, και με τύπο HCOOC2H5) χρησιμοποιείται ως αρωματικό για να παρασκευάσουμε άρωμα ρούμι (ζαχαροπλαστικής), δηλαδή είναι σαν τα φοβερά και τρομερά Ε που υπάρχουν στα τρόφιμα.
Επίσης, συναντάται στα βατόμουρα, είναι δε υπεύθυνο για την γεύση τους μαζί προφανώς με πολλά άλλα μόρια.

Τώρα, η αλήθεια είναι πως οι διάφορες ανακοινώσεις του στυλ βρεθηκαν υδρατμοί/ βρέθηκε νερό/ βρέθηκαν οργανικά μόρια, φαίνονται ελαφρώς αγχωμένες. Γιατί ναι, βρίσκουμε και υπάρχουν διάφορα, και πολύ περισσότερα εικάζεται ότι υπάρχουν και αναμένουμε ελπίζουμε να αποδειχθούν. Είναι ακόμα μικρά τα βήματα.

Το μεγάλο βήμα είναι πάλι στην συνολική εικόνα:
Έχουμε πια περάσει στο στάδιο που δεν αναρωτιόμαστε, αλλά ξέρουμε:
οτι υπάρχουν πλανήτες και πλανητικά συστήματα, και κάποιοι πλανήτες με ομοιότητες με την Γη στο μέγεθος ή την σύσταση ή την τροχιακή απόσταση. Ξέρουμε ότι οργανική ύλη υπάρχει στο ηλιακό σύστημα αλλά και έξω από αυτό, ξέρουμε ότι νερό υπήρχε ή υπάρχει και αλλού.

Δηλαδή, μια που το γυρίσαμε στην ζαχαροπλαστική, τα υλικά για το κοκταίηλ υπάρχουν.
Το θεμα είναι να μπουν όλα μαζί στο σέικερ και στην σωστή δόση.
(Το σταματάω πριν κάνει guest εμφάνιση ο Τομ Κρουζ)


No comments:

 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.