Tuesday, June 02, 2009

Προσομοίωση τού Σύμπαντος

Μια προσομοίωση τού Σύμπαντος, που δεν κινδυνεύει να δημιουργήσει μαύρες τρύπες:)

Ο αστροφυσικός τού Max Planck Volker Springel, δημιούργησε ένα Σύμπαν το οποίο έχει την μορφή ενός ζαριού και μέσα του βρίσκονται περίπου 20εκ, γαλαξίες.
Το Σύμπαν αυτό βρίσκεται σε έναν από τούς Υπολογιστές τού Max Planck στο Garching (που φυσικά δεν έχουν καμμιά σχέση με τα Perconal PC, τα οποία θα χρειάζονταν δεκαετίες για τους αντίστοιχους υπολογισμούς).

Αρχικά λοιπόν στο Σύμπαν αυτό κυριαρχούσε ηρεμία, ώσπου οι επιστήμονες δημιούργησαν μικρές διαταραχές - όπως δηλαδή εμφανίστηκαν αμέσως μετά την αρχική έκρηξη στο δικό μας Σύμπαν.
Το νεαρό Σύμπαν άρχισε να ταλαντώνεται σαν μια καμπάνα και από εκεί και πέρα επέδρασε η βαρυτική δύναμη, που οδήγησε την ύλη σε σχηματισμούς γαλαξιών και άστρων.

Όλα αυτά σε ένα διάστημα λίγων ημερών, καθώς κάθε τρία λεπτά το τεχνητό αυτό Σύμπαν μεγαλώνει κατά ένα εκατομμύριο χρόνια.
Έτσι, το αρχικό νέφος μεταμορφώνεται σε ένα εντυπωσιακό δίκτυο, το οποίο θυμίζει τα νευρωνικά δίκτυα τού ανθρώπινου εγκεφάλου.
Στο δίκτυο αυτό διακρίνονται λαμπερές κουκκίδες που αντιστοιχούν σε γαλαξίες όπως ο δικός μας, η καθεμιά δηλαδή αντιστοιχεί σε εκατοντάδες δισ. άστρων.

Αυτό ωστόσο το οποίο ενδιαφέρεται να ερευνήσει ο Volker Springel είναι η Σκοτεινή Ύλη, ένα άλλωστε από τα πιο συναρπαστικά θέματα που μπορεί να απασχολήσουν κάποιον.

Τώρα, εγώ όλα αυτά τα διάβασα σε γερμανόφωνα μέσα (πχ Der Spiegel) και όπως ξέρετε η μετάφραση δεν είναι η ειδικότητά μου. Οπότε δεν μπαίνω σε περισσότερες λεπτομέρειες.

Απλά αναφέρω ότι χρησιμοποίησε Wimps, και το Σύμπαν που δημιουργήθηκε όντως έχει πολύ μεγάλη ομοιότητα με το δικό μας.
Αυτό πάντως δεν αποτελεί απόδειξη για την ύπαρξη τους (Wimps).
Μια σημαντική διαφορά άλλωστε, φάνηκε με μια δεύτερη ματιά - όταν ένα επιλεγμένο τμήμα τού Σύμπαντος αυτού μελετήθηκε με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Εκεί λοιπόν φαίνεται ότι γαλαξίες που έχουν ίδιο μέγεθος με τον δικό μας, περιτριγυρίζονται από σμήνη πολυάριθμων μίνι γαλαξιών. Κάτι που δεν έχει παρατηρηθεί τουλάχιστον (ακόμα και αν υπάρχει) στο πραγματικό Σύμπαν.

Μια όμως που από τα αγγλικά δεν χρειάζεται να μεταφράσω, παραθέτω την φωτογραφία και την σχετική περιγραφή του ίδιου του Volker Springel, τα οποία είχε την ευγενή καλοσύνη να στείλει απαντώντας σε σχετικό μου mail.
(Η οποία φωτογραφία με ενθουσίασε γιατί κάτι τέτοιο θα διάλεγα κι εγώ, καθώς είναι πραγματικά πανέμορφη).



"The image shows the dark matter in a galaxy like our own Milky Way. As you see, the halo of the Galaxy is filled with a myriad of gravitationally bound little "subhalos" of cold dark matter. These move around the Galaxy with large speeds.
The bigger ones probably host the luminous satellites of the Galaxy, such as the Large and Small Magellanic Clouds, but most of them do not contain any stars and are hence completely dark."

Image: Volker Springel/ Max-Planck-Institut für Astrophysik, Garching


No comments:

 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.