Friday, June 12, 2009

Μελέτη ατμόσφαιρας εξωπλανήτη

Τώρα που η εύρεση εξωπλανητών έχει πάψει να είναι πια κάτι εξωτικό και σπάνιο, περνάμε στο επόμενο στάδιο.
Που είναι, από την μια, ο εντοπισμός πλανητών ομοίων με την Γη (βραχωδών και με ανάλογο μέγεθος).
Αλλά επίσης και η καλύτερη μελέτη της σύστασης και της ατμόσφαιρας των πλανητών που έχουμε ήδη εντοπίσει.
Με απώτερο σκοπό πάντα την έρευνα για ύπαρξη ή δυνατότητα ζωής.

Στην έρευνα αυτή βοηθάει και πάλι η ανάλυση της ατμόσφαιρας του πλανήτη, γιατί προφανώς η οποιαδήποτε μορφή ζωής αφήνει και εκεί το στίγμα της.
Για να μελετήσουμε όμως την ατμόσφαιρα, καταφεύγουμε και πάλι στην μελέτη του φωτός:
Κάθε φορά που ο πλανήτης περνάει μπροστά από το άστρο του, μέρος του (αστρικού) φωτός διαπερνά την ατμόσφαιρα.
Για να αποφύγω τις γλαφυρές περιγραφές, το πώς ακριβώς φαίνεται στην παρακάτω απεικόνιση.


Image Credit:Gabriel Perez Diaz, SMM,IAC


Η μελέτη τώρα του φάσματος αυτού του φωτός (transmition spectrum) μας προσφέρει τελικά ουσιαστική πληροφορία για τον ίδιο τον πλανήτη.

Και καθώς το καλύτερο πείραμα είναι να ξεκινήσουμε με το ήδη γνωστό, αυτό που μελετήθηκε αρχικά ήταν το φάσμα της Γης.
Όχι βέβαια ακριβώς με την ίδια μέθοδο, αλλά με βάση το φως που αντανακλάται από την Σελήνη προς την Γη, κατά την διάρκεια μιας (σεληνιακής) έκλειψης.

Το φάσμα αυτό λοιπόν, περιείχε τα ίχνη ζωής και μάλιστα αυτά ήταν τόσο ισχυρά ώστε δεν χωρούσε αμφιβολία.
Ακόμα περισσότερο, περιείχε και την υπογραφή της ιονόσφαιρας της Γης (δηλαδή τα σημαντικά χαρακτηριστικά της).

Έτσι λοιπόν, γνωρίζοντας πώς μοιάζει το φάσμα της ατμόσφαιρας ενός πλανήτη που έχει ζωή, ξέρουμε και τι να ψάχνουμε - γιατί ας μην ξεχνάμε ότι πάντα ψάχνουμε ουσιαστικά στα τυφλά.
Και εδώ σίγουρα χωράει ο γνωστός ορισμός του Charles Darwin:
A mathematician is a blind man in a dark room looking for a black cat which isn't there.


*Η σχετική μελέτη για την Γη.


No comments:

 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.