Monday, September 28, 2009

Αύριο η διέλευση τού MESSENGER από τον Ερμή

Image Credits: NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/
Carnegie Institution of Washington


Ο Ερμής από τον MESSENGER, και απόσταση 1,300,000χλμ, στις 25 Σεπτεμβρίου 2009. Πλησιάζοντας δηλαδή τον πλανήτη για την αυριανή κοντινή διέλευση - κι όταν λέμε πλησιάζοντας, αναφερόμαστε σε μια ταχύτητα 3.3 km/sec.

Αύριο λοιπόν θα προσεγγίσει σε ένα υψόμετρο 228χλμ, ώστε να δεχτεί για τρίτη και τελευταία φορά την βαρυτική επίδραση τού πλανήτη και να κάνει έτσι τις απαραίτητες διορθώσεις στην τροχιά του.
Η επόμενη διέλευση πλέον θα είναι τον Μάρτιο τού 2011, οπότε και θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Ερμή.

Ενώ πιο κάτω φαίνεται (σε προσομοίωση) η θέση του τώρα.

Image Credits: NASA


LCROSS: το σημείο πρόσκρουσης

Image Credits: B. Grieger, B.H. Foing & ESA/SMART-1/AMIE team

Cabeus A: Ο κρατήρας όπου θα συντριβεί σε λίγες μέρες το LCROSS της NASA, εδω σε μια φωτογραφία τού SMART-1 (της ESA).
Οι δυο προσκρούσεις είναι προγραμματισμένες για τις 9 Οκτωβρίου 2009 και έτσι θα ολοκληρωθεί το ουσιαστικό τμήμα της αποστολής, που είναι η έρευνα για νερό (πάγο στους βυθούς των σκοτεινών κρατήρων).
Την διαδικασία θα καταγράψει ο LRO.


Sunday, September 27, 2009

Κηλίδα εντοπίστηκε σε νάνο πλανήτη

Μια ερυθρά κηλίδα που εντοπίστηκε πρόσφατα παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον.
Η κηλίδα βρίσκεται στον νάνο πλανήτη Haumea και φαίνεται ότι εχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε οργανική ύλη από ό,τι η γύρω (παγωμένη) επιφάνεια.

Ο πλανήτης βρίσκεται στην ζώνη Kuiper σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο εξωτερική τού Ποσειδώνα. Είναι μάλιστα το 4ο μεγαλύτερο σώμα της ζώνης (ΚΒΟ - Kuiper belt object ) μετά τους Eris, Pluto και Makemake.
Και, όπως συνήθως όταν μιλάμε για μακρυνά σώματα, η ανάλυση δεν γίνεται με απευθείας απεικόνιση/ μέτρηση αλλά με την ανάλυση του φάσματος φωτός που αντανακλά ή αντίστοιχα απορροφά ο πλανήτης.
/*Kάτι που γίνεται και όταν ασχολούμαστε με εξωπλανήτες.

Καλλιτεχνική απεικόνιση της κηλίδας
Image Credit: Image courtesy of Europlanet Media Centre

Η ανακοίνωση έγινε στο European Planetary Science Congress, πριν μερικές μέρες.


Friday, September 25, 2009

Ίχνη νερού στην Σελήνη

Image credit: ISRO/NASA/JPL-Caltech/Brown Univ.


Αν για τον Άρη ήταν αναμενόμενο, για την Σελήνη ήταν κάτι που απλώς ελπίζαμε, οι πιο αισιόδοξοι: πάνω από μια αποστολές που είναι σε τροχια καταλήγουν στην παρουσία νερού.

Πιο συγκεκριμένα, ένα λεπτό στρώμα από μόρια νερού και ρίζες ΟΗ (υδροξύλιο) καλύπτει μεγάλα τμήματα σε όλη σχεδον την επιφάνεια της Σελήνης.
Επομένως, δεν μιλάμε για λίμνες ή κάτι αντίστοιχο. Και με τα μέσα που διαθέτουμε, η παρουσία αυτή του νερού δεν είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμη.
Σίγουρα πάντως είναι ένα ακόμα μεγάλο βήμα, και αναμένουμε το πώς θα επηρεάσει όλες τις χώρες που ήδη είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για αποστολή (επανδρωμένη ή μη) στην Σελήνη.

Τα δεδομένα προέρχονται από το ινδικό Chandrayaan-1 αλλά και απο εκ νεου μελέτη παλιότερων δεδομένων τού Cassini, όταν αυτό είχε περάσει κοντά από την Σελήνη ταξιδεύοντας για τον Κρόνο.
Και φυσικά περιμένουμε ακόμα περισσότερα από το LCROSS, το οποίο σε μερικές μέρες ετοιμάζεται για το τελικό στάδιο της αποστολής του.

Image credit: ISRO/NASA/JPL-Caltech/Brown Univ.


*Το μπλε φυσικά δεν είναι νερό, αλλά απεικόνιση που προέρχεται από την ανάλυση τού φάσματος στο υπέρυθρο.
*Ο πρώτος χάρτης προέρχεται από το Moon Mineralogy Mapper της NASA που βρίσκεται πάνω στο ινδικό Chandrayaan-1 [το οποίο εδώ και έναν μήνα έχει σιγήσει].
Πάλι έχουμε την αντανάκλαση στο υπέρυθρο, και οι πράσινες μωβ και μπλε περιοχές δείχνουν ροή λάβας πλούσια σε σίδηρο. Οι κόκκινες και ροζ περιοχές δείχνουν πετρώματα τα οποία στην Γη συναντούμε σε βράχους γρανίτη.


(Περισσότερος) Πάγος στον Άρη

Image: NASA / JPL-Caltech / University of Arizona


Οι πάγοι στον Άρη δεν είναι κάτι νέο, ωστόσο για πρώτη φορά βρέθηκε πάγος τόσο νότια και τόσο κοντά στην επιφάνεια.
Ο πάγος εντοπίστηκε από την HiRISE στο μέσο περίπου της απόστασης Πόλου - Ισημερινού, και σε μικρό βάθος κάτω από το έδαφος (0.5 έως 2.5 μέτρα). Είναι δε καθαρότητας 99%.
Ενισχύεται λοιπόν η πεποίθηση για την πολύ μεγαλύτερη παρουσία του νερού στο παρελθόν.

Η δημοσίευση, στο Science.


Wednesday, September 23, 2009

Here comes the Sun - (New!) Sunsposts 1026 & 1027

Image: SOHO

Όπως καταλάβατε, το μπλογκ έμεινε λίγο πίσω - ελπίζω όχι για πολύ ακόμα.
Αυτό όμως είναι συνταρακτικό νέο:
καινούρια ενεργός περιοχή και η ηλιακή κηλίδα 1026 εμφανίστηκε επιτέλους μετά από το τόσο μεγάλο διάλειμμα.
Ακόμα πιο ενδιαφέρον: σχεδόν αμέσως μετά, ξεκίνησε να σχηματίζεται και η ηλιακή κηλίδα 1027, πάντα του 24ου Ηλιακού Κύκλου.


Image: SOHO

Έχουμε Ηλιακό Κύκλο, λοιπόν


Thursday, September 17, 2009

Planck - First Light Survey.

Τα πρώτα δείγματα από το Planck, το οποίο από τις 13 Αυγούστου ξεκίνησε τις παρατηρήσεις από το δεύτερο σημείο Lagrange (L2) τού συστήματος Ηλιου-Γης.
Το πρώτο φως είναι μια περίοδος παρατήρησης δύο εβδομάδων, που το παρατηρητήριο έδωσε ένα δείγμα των δυνατοτήτων του.



Image Credits: ESA, LFI & HFI Consortia.
Background optical image: Axel Mellinger

Στην φωτογραφία βλέπουμε το φως που εκπέμπει (στο οπτικο) ο Γαλαξίας, ενώ η λωρίδα από πάνω είναι το τμήμα τού ουρανού που χαρτογραφήθηκε από το Planck.

Το οποίο Planck της ESA παρατηρεί όπως έχουμε ξαναδεί το CMB (Cosmic Microwave Background) με απώτερο σκοπό την μελέτη των συνθηκών κατά τις πρώτες στιγμές της δημιουργίας του Σύμπαντος - και αυτό που μελετάει είναι κατά κάποιον τρόπο η ηχώ του πρώτου εκείνου φωτός.
Για την ακρίβεια τα χρώματα αντιστοιχούν στο μέγεθος των αποκλίσεων των θερμοκρασιών τού CMB από την μέση τιμή.
[Περισσότερα στο αντίστοιχο label]

*Go Europe, θα αναφωνούσαμε, αν ως Ευρωπαίοι δεν οφείλαμε να διατηρούμε το μπλαζέ μας.


Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας από το Swift

To Swift κανονικά καταγράφει μακρυνές κοσμικές εκρήξεις. Ωστόσο, κάποιες φορές υπάρχουν και εξαιρέσεις: όταν παρατηρεί κοντινούς γαλαξίες, με σκοπό να κατανοήσουμε τις συνθήκες που δημιουργούνται τα άστρα, και να τις συσχετίσουμε με συνθηκες σε μακρυνούς γαλαξίες, όπου εντοπίζουμε εκρήξες ακτίνων-γ.

Έτσι, στο διάστημα από 25 Μαίου ως 26 Ιουλίου 2008, απέκτησε 330 φωτογραφίες του γαλαξία της Ανδρομέδας ή Μ31, και σε τρία μήκη κύματος τού υπεριώδους (UV):
192.8, 224.6, και 260 nms.
Οι εικόνες αυτές αντιστοιχούν σε συνολικό χρόνο έκθεσης 24 ώρες, και είχαν όγκο 85GB. Συνδυάζοντάς τις αποκτήσαμε τελικά αυτήν την εικόνα, με την υψηλότερη ανάλυση που είχαμε ποτέ για την Ανδρομέδα.


Iamge Credits: NASA/Swift/Stefan Immler (GSFC) and Erin Grand (UMCP)

Αυτό που φαίνεται καθαρά και με μια πρώτη ματιά είναι η διαφορά ανάμεσα στο πιο λείο κέντρο, που έχει άστρα μεγαλύτερα σε ηλικία και πιο ψυχρά (εξ ου και η κοκκινωπή απόχρωση).
Αντίθετα, πυκνά σμήνη γεμάτα καυτά, νεαρά μπλε άστρα βλέπουμε προς το εξωτερικό.
Σε μεγαλύτερη αφθονία βρίσκονται τα σμήνη στον γνωστό δακτύλιο της Ανδρομέδας, του οποίου η προέλευση ακόμα δεν έχει διερευνηθεί πλήρως
Παλιότερες μελέτες έχουν δείξει πάντως επίδραση των πολλών μικρών γαλαξιών-δορυφόρων που περιφέρονται γύρω από τον Μ31. Οι γαλαξίες αυτοί ασκούν παλιροϊκές δυνάμεις, οι οποίες επιταχύνουν τις αντιδράσεις μεταξύ των νεφών αερίων και έτσι οδηγουμαστε στην δημιουργία άστρων.

Τέτοιος δορυφόρος γαλαξίας π.χ. του δικού μας Γαλαξία είναι το Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος (Large Magellanic Cloud - LMC) που μαζί με τον Γαλαξία, την Ανδρομέδα και τον Τριγωνικό Γαλαξία (Μ33) ανήκουν στην Τοπική Ομάδα (Local Group) γαλαξιών.
Η τοπική ομάδα καλύπτει μια έκταση διαμέτρου περίπου 10 εκατομμυρίων ετών φωτός.
Το δε βαρυτικό της κέντρο βρίσκεται ανάμεσα στον Γαλαξία και την Ανδρομέδα, που είναι και οι μεγαλύτερης μάζας γαλαξίες της ομάδας. Καθένας λοιπόν από αυτούς έχει ένα σύστημα δορυφόρων γαλαξιών.

Image Credits:NASA/JPL–Caltech/K. Gordon (University of Arizona)

Ενώ αυτή είναι μια παλιότερη φωτογραφία της Ανδρομέδας απο το Spitzer στο infrared.
Εδώ διακρίνεται ακόμα πιο καθαρά ο "Ring of Fire" που διαθέτει ο κοντινότερος μας σπειροειδής γαλαξίας.
Ο οποίος, είναι επιπλέον από τα αντικείμενα που είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού, ακόμα και μέσα από την φωτορύπανση των πόλεων.


Wednesday, September 16, 2009

Καθυστερημένα Χρόνια Πολλά Spaceballz!!



Οι μέρες ήταν τόσο γεμάτες(σικ), που δεν πρόλαβα να κάνω ένα καθώς πρέπει εορταστικό ποστ:
3 Χρόνια και 15 μέρες πριν, ξεκίνησε το επικό ταξίδι του Spaceballz.

Η ιστορία είναι γνωστή: με το γνωστό αίσθημα σοβαρότητας που με διακρίνει (και δείχνει και ο τίτλος) ξεκίνησα την καταγραφή - που κακά τα ψέμματα, δεν άργησε να καπελλωθεί από το φυτό μέσα μου και έτσι το όποιο αστείο έμεινε σε 3-4 ανέκδοτα.

Build It and They Shall Come λένε, και στο πνεύμα αυτό είχα γενικώς το μπλογκ χωρίς ιδιαίτερη προώθηση. Ένα θέμα που δεν "πουλάει", τουλάχιστον χωρίς τις γνωστές σάλτσες.
Έτσι, ακόμα και οι λίγοι αρχικά αναγνώστες (πέρα πάντα από τον Φούρναρη της γειτονιάς μου) ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.
Για το τυπικό του θέματος: τα λινκς στα "σοσιαλ μηντια" ή το αποσπασματικό feed του Google Reader έτσι κι αλλιώς δεν μού έφεραν ποτέ επισκέψεις..
Οπότε αν κανείς με έβγαλε για τέτοιους λόγους, χαίρομαι πολύ. Δεν θέλω καχύποπτους ανθρώπους γύρω μου, και ούτε και στο μπλογκ μου.
[Μουσική υπόκρουση: τα ψηλά τα σκαλοπάτια όσοι τ'ανεβήκανε κλπ]

Αντίθετα, ευχαριστώ ειλικρινά τους σταθερούς φίλους κυρίως του μπλογκ, είτε παρακολουθούν ακόμα είτε όχι.
Αλλά και όσους ήρθαν εδώ μέσω αναζητήσεων και βρήκαν κάτι ενδιαφέρον.
Γιατί όσο και να κάνεις κάτι για το κέφι σου, κάπου αναρωτιέσαι πού βαδίζεις τέλος πάντων και ξέρετε (πάντα οι φίλοι) πόσες φορές αναρωτήθηκα κι εγώ.
[Μουσική υπόκρουση: I get by with a little help from my friends]

Αυτά. Συγκινήθηκα και ελπίζω να συγκίνησα και τούς φίλους που ήταν φίλοι προ φαρμβιλ.

Στο πνεύμα αυτό, το εορταστικό σκετς:



"When will then be now?"



Bonus Song: My dream is to rise over the rainbow


Το κέντρο τού Γαλαξία από το FLAMINGOS-2

Το FLAMINGOS-2 προέρχεται από το "Florida Array Multi-object Imaging Grism Spectrometer" και είναι ένα όργανο ιδιαίτερης ακριβείας, το οποίο έχει εγκατασταθεί στο Gemini South, στην Χιλή (Άνδεις).
Σκοπός είναι να εντοπίσει κάποιους από τους πρώτους γαλαξίες που σχηματίστηκαν στο Σύμπαν, αλλά και να μελετήσει τα άστρα κατά την δημιουργία τους όπως και μαύρες τρύπες.

Μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα όπως ξέρουμε υπάρχει και στο κέντρο του δικού μας Γαλαξία, η οποία στην φωτογραφία περικυκλώνεται από ένα σμήνος λαμπρότερων άστρων.


Image Credits: University of Florida/Gemini Observatory

Η φωτογραφία είναι από το πρώτο φως, που είδε αυτό το όργανο, και είναι σε near-infrared - τα κίτρινα και κόκκινα άστρα, τα οποία αλλιώς κρύβονται από νέφη σκόνης.
Αντίθετα, τα μπλε άστρα φαίνονται και με μια "κανονικη" κάμερα.



Image Credits: University of Florida/Gemini Observatory

Πάλι σε near-infrared, το Tarantula Nebula (NGC 2070) στο Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος. Βλέπουμε ένα μεγάλο σμήνος νεαρών άστρων που δημιουργούνται από το νέφος αερίου.


Καθώς και το ίδιο το Gemini South είναι ένα από τα καμμιά δεκαριά τηλεσκόπια 8-10m παγκοσμιως, ο χρόνος σε αυτό για σκοπούς έρευνας είναι προφανώς περιζήτητος..
Όσο για το FLAMINGOS-2, εκτός από το να απεικονίζει στο σχεδόν υπέρυθρο, είναι και φασματογράφος, αναλύοντας το φως που συλλέγει στα μήκη κύματος που το συνθέτουν.
Στην συνέχεια, αναλύονται τα μήκη κύματος και έτσι μπορούμε να καταλάβουμε την σύσταση των αντικειμένων, την απόστασή τους απο την Γη και διάφορα άλλα χαρακτηριστικά.
Άλλωστε - μια που είναι και όλο πιο δημοφιλές θέμα- με τον ίδιο τρόπο (ανάλυση φάσματος) γνωρίζουμε και όλες τις πληροφορίες για τους διάφορους εξωπλανήτες που έχουν εντοπισθεί ώς τώρα.


Saturday, September 12, 2009

Welcome home Discovery (and yet more space debris)



To Discovery λοιπόν επέστρεψε πια, μετά όμως από μια μικρή καθυστέρηση καθώς υπήρχε κακοκαιρία στην περιοχή. Μάλιστα, λόγω της κακοκαιρίας στο Kennedy, τελικά προσγειώθηκε στο εφεδρικό Edwards (California).
[Το οποίο γενικώς δεν προτιμάται καθώς μετά χρειάζεται ένα μεγάλο και ακριβό ταξίδι επιστροφής του Διαστημικού Λεωοφορείου, ως την Φλόριντα.]

Πάντως, πριν τις προσπάθειες για προσγείωση, ο κυβερνήτης τού Διαστημικού Λεωφορείου Rick Sturckow και ο πιλότος Kevin Ford αναγκάστηκαν να κάνουν μια μανούβρα για να αποφύγουν ένα κομμάτι διαστημικού σκουπιδιού.
Για την ακρίβεια, επρόκειτο για ένα αντικείμενο που δεν ξέρουμε ακριβώς το μέγεθος του αλλά ακολουθούσε την τροχιά του Λεωφορείου από όταν αυτό εγκατέλειψε τον Σταθμό. Τώρα αν ήταν κάποιο κομμάτι που αποκολλήθηκε από το λεωφορείο ή τον σταθμό, ή αν ήταν ένα από τα θραύσματα που βρίσκονται πλέον σε αφθονία, δεν είναι ακόμα γνωστό.
// Και εδώ φαντάζομαι ότι αργά ή γρήγορα θα ακούσουμε και τις γνωστές ανεξηγητολογίες, όρεξη να έχει κανείς να ασχολείται.

Το σίγουρο είναι ότι το περιβόητο space debris έχει ήδη αρχίσει και απασχολεί όλο και περισσότερο.
Eνδεικτικό είναι ότι και κατά την διάρκεια της παραμονής τού λεωφορείου στον ISS, είχαμε περιστατικό με αντικείμενο που πλησίαζε τον σταθμό (και ήταν τμήμα παλιότερου πυραύλου). Το αντικείμενο δεν αποτέλεσε απειλή σε καμμιά στιγμή, αλλά φυσικά χρειάστηκε διαρκή παρακολούθηση.

Η NASA έδωσε στην δημοσιότητα ένα ακόμα σχεδιάγραμμα, που αναπαριστά την κατανομή των αντικειμένων με μέγεθος τουλάχιστον 10εκ,και τα οποία βρίσκονται σε τροχιά γυρω από την Γη.

Image Credits: NASA/Orbital Debris Program Office

Ο εξωτερικός δακτύλιος που διακρίνεται εντονότερα, είναι στο ύψος της γεωστατικής τροχιάς - όπου οι μετεωρολογικοί και επικοινωνιακοί δορυφόροι μπορούν να παρατηρούν διαρκώς το ίδιο σημείο πάνω στην επιφάνεια της Γης.
Αυτό επιτυγχάνεται καθώς βρίσκονται σε τροχιά ακριβώς πάνω από τον Ισημερινό της Γης (πλάτος 0° e), με περίοδο ίση με της Γης και τροχιακή εκκεντρότητα περίπου 0.
Οι πιο πυκνές κουκκίδες αναπαριστούν θραύσματα σε χαμηλή τροχιά πάνω από την Γη.
Συνολικα υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 19,000 τέτοια θραύσματα, ενώ τα μικρότερου μεγέθους είναι προφανώς κατά πολύ περισσότερα.
Όπως φαίνεται και από τα credits της εικόνας, υπάρχει φυσικά και ειδικό πρόγραμμα που τα παρακολουθεί.

*NASA Orbital Debris Program Office


Wednesday, September 09, 2009

Hubble - 9 του μηνός οι νέες εικόνες

*Για όσους το έχασαν:


*Πλανητικό νεφέλωμα NGC 6302


*Ομάδα γαλαξιών Stephan’s Quintet ή αλλιώ Hickson Compact Group 92,
με την καινούρια Wide Field Camera 3 (WFC3).




9/9/2009 - NASA TV
(ώρα 15GMT ή 18:00 ώρα Ελλάδος)


**Ολόκληρη η συλλογή εδώ.


Tuesday, September 08, 2009

ISS: Shine shine like a star

Χθες το εχασα λόγω συννεφιάς, ελπίζω απόψε να είμαι πιο τυχερή:
Ο ISS μαζί με το Discovery κάνουν βόλτα στους νυχτερινούς ουρανούς μας. Και, λόγω λαμπρότητας, το θέαμα θα είναι πολύ όμορφο.
Για ακριβείς ώρες κλπ, είναι πια γνωστό: πληροφορίες στο Heavens Above.
Εδώ πχ θα φαίνεται το βράδυ κατά τις 9. Η κατεύθυνση από Ν-ΝΔ προς ΒΑ.

Μάλιστα, στις 19:25 GMT (22:25 ώρα Ελλάδας), το Διαστημικό Λεωφορείο Discovery θα αποκολληθεί από τον ISS και για ένα χρονικό διάστημα θα ακολουθεί την τροχιά του.
Οπότε οι τυχεροί θα δούνε τα ίχνη και των δυο - είναι τόσο λαμπρά που αν δεν έχει νεφώσεις θα διακρίνονται ξεκάθαρα.

Καλές παρατηρήσεις!
*Στο twitter: follow @twisst5


Monday, September 07, 2009

Το New Horizons σε χειμερία νάρκη

Μετά λοιπόν από ένα διάλειμμα 7 εβδομάδων, το New Horizons ξανατέθηκε σε "χειμερία νάρκη", συνεχίζοντας το μεγάλο ταξίδι του (το σχετικό πρόσφατο ποστ εδώ).
Το επόμενο διάλειμμα θα γίνει στις 9 Νοεμβρίου, και θα διαρκέσει 10 ημέρες. Σκοπός να γίνει νέα ευθυγράμμιση των οργάνων, ώστε καθώς απομακρυνεται να συνεχίσει να είναι δυνατή η επικοινωνία με την Γη.

Στο μεταξύ ο MRO (Mars Reconnaissance Orbiter) συνεχίζει να είναι σε περίπου Safe Mode, διατηρώντας την επικοινωνία με την Γη αλλά έχοντας διακόψει τις παρατηρήσεις.

Τέλος, το LCROSS επανήλθε, μετά από ένα σήμα που είχε εκπέμψει και είχε δημιουργήσει αρχικά ανησυχία.


Friday, September 04, 2009

Λευκός νάνος από το XMM-Newton

Το (X-ray) XMM-Newton της ESA, πέτυχε την πρώτη κοντινή λήψη ενός λευκού νάνου, που περιφέρεται γύρω από συνοδό άστρο, και που πιθανόν να δώσει έκρηξη supernova σε λίγα εκατομμύρια χρόνια.
Πρόκειται για ένα αντικείμενο που είναι γνωστό από το 1997, και τώρα χάρη στις δυνατότητες τού XMM-Newton έγινε δυνατή η καταγραφή πάνω στην τροχιά του.


Image Credits: Francesco Mereghetti, background image: NASA, ESA and T.M. Brown (STScI)
Εικονογράφηση [όχι φωτογραφία] τού Λευκού Νάνου με το συνοδό του άστρο, HD49798.


Όσο για την έκρηξη, θα βοηθήσει ιδιαίτερα στην κατανόηση των κοσμικών αποστάσεων και της διαστολής τού Σύμπαντος.
Σε πρακτικό επίπεδο, είναι σε απόσταση ασφαλείας ώστε να μην κινδυνεύουμε, αλλά θα είναι ένα συναρπαστικό θέαμα, ιδιαίτερα έντονο και από εδώ.


Thursday, September 03, 2009

Space Junk πλησιάζει τον ISS

Ένα από τα τόσες χιλιάδες αντικείμενα που περιφέρονται γύρω από την Γη, κατευθύνεται προς τον Διεθνή Διαστημικο Σταθμό.
Πρόκειται για ένα κομμάτι από Ariane 5, που είχε χρησιμοποιηθεί 3 χρόνια πριν για την αποστολή δορυφόρου.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις το αντικείμενο έχει επιφάνεια περίπου 19τ.μ., ενώ κάποια στιγμή αύριο θα προσεγγίσει τον σταθμό στα 5 χιλιόμετρα (αρχική εκτίμηση ήταν τα 10 χλμ).

Στη NASA φυσικά παρακολουθούν την πορεία του, πάντως είναι πιθανόν να μην χρειαστεί κάποια μανούβρα ώστε ο ISS να το αποφύγει, ενώ και ο διαστημικός περίπατος μάλλον θα γίνει κανονικά.
Αυτά προς το παρόν.


Wednesday, September 02, 2009

Η πιο απομακρυσμένη υπερμεγέθης μαύρη τρύπα


Άλλο ένα ποστ στην κατηγορία "Η/Ο/Το πιο.." [συμπληρώνετε αναλογως].
Αυτήν τη φορά έχουμε την πιο απομακρυσμένη γνωστή μαύρη τρύπα, QSO (CFHQSJ2329-0301), η οποία βρίσκεται στο κέντρο ενός γαλαξία σε απόσταση 12.8 δις ετών φωτός - [redshift z=6.43].


Image Credits: Tomotsugu GOTO, University of Hawaii

Στην φωτογραφία φαίνεται η μεν μαύρη τρύπα με άσπρο στο κέντρο, ενώ ο γαλαξίας που την φιλοξενεί και την περικυκλώνει με κόκκινο.

Το αντικείμενο παρατήρησε ο αστρονόμος τού University of Hawaii Tomotsugu Goto , μαζί με τούς συναδέλφους του Yousuke Utsumi , Hisanori Furusawa, Satoshi Miyazaki και Yutaka Komiyama.
Χρησιμοποιήθηκε το τηελσκόπιο Subaru [Mauna Kea].

Να θυμηθούμε εδώ ότι ενώ οι μικρότερες μαύρες τρύπες προέρχονται από τον θάνατο άστρων, δεν γνωρίζουμε την προέλευση των γιγαντιαίων αυτών αντικειμένων.
Σύμφωνα με μια θεώρηση μπορούν να προέρχονται από την συγχώνευση πολλών μικρότερων μαύρων τρυπών.


Tuesday, September 01, 2009

Εμφανίστηκε Ηλιακή Κηλίδα

Image :SOHO

Πάνω που το λέγαμε προχθές : μετά από 51 συνεχόμενες ημέρες απόλυτης ησυχίας, δηλαδή χωρίς την εμφάνιση ούτε μίας ηλιακής κηλίδας, επιτέλους είχαμε ένα διάλειμμα.
Η κηλίδα 1025 εμφανίστηκε χθες, ωστόσο το διάλειμμα μάλλον ήταν μικρό καθώς φαίνεται ότι ήδη άρχισε να σβήνει.

Με ηλιακό τηλεσκόπιο φαίνεται αρκετά πιο καθαρά, και προς το παρόν το φαινόμενο παρακολουθείται για να διαπιστωθεί αν όντως η κηλίδα εξαφανίστηκε.
*Για να είμαι ακριβής: με ηλιακό τηλεσκόπιο φαίνεται, γιατί η εικόνα χρειάζεται πολύ ζουμάρισμα.


 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.