Saturday, October 31, 2009

pumpkins




*Έψαξα να βρω την παλιότερη σχετική ανάρτηση -γιατί είμαι σίγουρη ότι υπάρχει. Οπότε διαπίστωσα ότι έχω γράψει *πραγματικά* πολλά σε αυτό το μπλογκ. Δηλαδή οκ, εννοείται χαίρομαι που αρκετοί, σχετικά, φίλοι με διαβάζουν σταθερά αλλά δεν πολυξέρω τι να το κάνω τώρα (το μπλογκ!). Δεν είμαι και πρακτορείο ειδήσεων να γράφω τα άπαντα τού Phoenix..

Τέλος πάντων, αναζητήσεις τέλος για σήμερα, με ένα ακόμα κλασσικό αγαπημένο:

**Why do mathematicians always confuse Halloween and Christmas?
-- Because 31 Oct = 25 Dec.


Jewels

Image Credits: ESO/Y. Beletsky

Ταιριάζει με το χιόνι και τον πάγο που έφτασε σήμερα:
Το αστρικό σμήνος Kappa Crucis Cluster ή NGC 4755.
"Jewel Box" το είχε ονομάσει ο John Herschel καθώς τα έντονα χρώματα των νεαρών άστρων τού θύμισαν πολύτιμες πέτρες σε κοσμήματα.
Όπως όμως είναι προφανές από την ονομασία του, είναι κοντά στον Crux, τον περίφημο αστερισμό τού Σταυρού τού Νότου, σε απόσταση 6400 ετών φωτός από εμάς.

Παρά πάντως το "Κάπα" που παραπέμπει σε αστέρα, αναφερόμαστε σε ένα ανοιχτό αστρικό σμήνος:
Τέτοια σμήνη περιέχουν λιγότερα ή περισσότερα άστρα (μέχρι και μερικές χιλιάδες), τα οποία συνδέονται με χαλαρούς βαρυτικούς δεσμούς.
Καθώς δε προέρχονται από το ίδιο νέφος αερίου και σκόνης, οι ηλικίες των άστρων σε ένα τέτοιο σμήνος είναι παρόμοιες, όπως και η χημικήτους σύσταση. Αυτό λοιπόν βοηθάει ιδιαίτερα στην μελέτη της εξέλιξης των άστρων.

Η φωτογραφία έχει ληφθεί με το Very Large Telescope (VLT) του ESO (La Silla, Χιλή).


Thursday, October 29, 2009

Η πιο απομακρυσμένη έκρηξη ακτίνων-γ

Image Credits: NASA/Swift/Stefan Immler


Μιλώντας για εκρήξεις ακτίνων-γ, καταγράφηκε η πιο απομακρυσμένη έκρηξη μέχρι στιγμής.
Το (διαστημικό) τηλεσκόπιο Swift κατέγραψε την GRB (Gamma-Ray Burst) 090423, που σημειώθηκε μόλις 630 εκ. χρόνια μετά την Μεγάλη Έκρηξη.
(Δηλαδή πριν από 13.1 δισ χρόνια).
Πρόκειται για το νέο ρεκόρ καθώς η προηγούμενη είχε σημειωθεί 825 εκ. χρόνια μετά την αρχή.


Το Fermi καταγράφει φωτόνια μετά από 7.3 δισ. χρόνια

Μια σημαντική στιγμή για το Fermi, το οποίο κατέγραψε δυο φωτονια που ταξίδευαν μέσα στο Σύμπαν εδώ και 7.3 δισεκατομμύρια χρόνια.

Η πορεία τους ξεκίνησε μετά από μια έκρηξη ακτίνων-γ, η οποία είχε διάρκεια 2.1 sec και πιθανότατα οφειλόταν σε σύγκρουση αστέρων νετρονίων.
Να θυμηθουμε περιληπτικά ότι οι αστέρες νετρονίων ουσιαστικά είναι τα πιο πυκνά γνωστά αντικείμενα στο Σύμπαν μας (καθώς προέρχονται από την κατάρρευση μεγάλων άστρων).


Image Credits: NASA/Sonoma State University/Aurore Simonnet


Στην φωτογραφία φαίνονται τα δυο φωτόνια όπου το μωβ έχει περίπου 1,000,000 φορές την ενέργεια τού κίτρινου.
Και ερχόμαστε στο ενδιαφέρον στοιχείο, το οποίο είναι η στιγμή αφιξης, με 0.9 δευτερόλεπτα διαφορά μεταξύ τους.

Το ερώτημα λοιπόν είναι το αν αυτή η διαφορά δικαιολογεί τα μοντέλα σύμφωνα με τα οποία τα υψηλότερης ενέργειας σωματίδια συναντούν κάποια χρονική καθυστέρηση, καθώς αντιδρούν με την (προτεινόμενη) δομή τού Σύμπαντος.
Τι ειναι αυτά τα μοντέλα και πώς δημιουργήθηκαν; Κατά την αναζήτηση δρόμου προς την ενοποίηση των πεδίων της Φυσικής, κάτι που από εδώ και πέρα όπως καταλαβαίνετε ξεφεύγει από τα πλαίσια του μπλογκ - όχι προφανώς ότι δεν το θεωρώ ενδιαφέρον, αλλά υπάρχουν πολύ πιο ειδικοί να γράψουν για αυτά.

Η Θεωρία των Πάντων έχει με λίγα λόγια σκοπό να ενοποιήσει τα σημαντικά πεδία της Φυσικής, και ουσιαστικά το πρόβλημα είναι το να επιβεβαιώνονται μαθηματικά τόσο η Γενική θεωρία της Σχετικότητας όσο και η Κβαντική Μηχανική, ταυτόχρονα.
[Μια ενδιαφέρουσα δημοσίευση εδώ]


Στα φωτόνια μας τώρα: Είναι λοιπόν αμελητέα η χρονική διαφορά σε σχέση με τον χρόνο που ταξίδευαν και την διαφορά ενέργειας μεταξύ τους?
Σύμφωνα με τους ερευνητές τού Stanford ναι, οπότε "δικαιώνεται" ο Einstein καθώς δεν προκύπτουν αρκετά στοιχεία για τα εναλλακτικά μοντέλα.

Περισσότερα στην σχετική δημοσίευση τού Stanford .


Για την Ιστορία, η έκρηξη που απελευθέρωσε τα δυο φωτόνια ήταν η GRB 090510.


Monday, October 26, 2009

Titan - sailing?

Εκτός από τον ίδιο τον Κρόνο, η ισημερία του πλανήτη επηρεάζει φυσικά και όλο το υπόλοιπo σύστημα των 60+ δορυφόρων του. Από τους οποίους ο πιο εντυπωσιακός είναι με διαφορά ο Τιτάνας.
Στην φωτογραφία -σε φυσικό χρώμα- φαίνεται καθαρά ο διαχωρισμός των εποχών ανάμεσα στα δυο ημισφαίρια.


Image Credits: NASA/JPL/Space Science Institute


Στο βόρειο ημισφαίριο λοιπόν όπου περνάμε πλέον στην Άνοιξη και το Καλοκαίρι, φαίνεται να υπάρχει μια ελαφρώς πιο σκούρα σκιά από ό,τι στο νότιο (όπου περνάμε στο Φθινόπωρο). Κάτι που έχει να κάνει με το υψόμετρο των νεφώσεων, και το πώς φαίνονται στα διάφορα μήκη κύματος.

Η φωτογραφία έχει ληφθεί από το Cassini στις 25 Αυγούστου 2009, λίγο μετά την ισημερία του Κρόνου.

Όλα αυτά, έναν περίπου χρόνο πριν την λήξη και της επεκτεταμένης (με την παράταση ως το 2010) αποστολής του Cassini. Τι θα γίνει στην συνέχεια;
Ο Τιτάνας εκτός από ξεχωριστός για τον σύστημα του Κρόνου, είναι ξεχωριστός και για όλο το ηλιακό μας σύστημα.
Είναι ο μόνος δορυφόρος που είναι αρκετά μεγάλος ώστε να έχει τόσο πυκνή ατμόσφαιρα.
Επιπλέον, όπως ξέρουμε πια καλά, οι λίμνες οι βροχοπτώσεις μεθανίου και όλα τα υπόλοιπα φαινόμενα που έχουμε δει, παρουσιάζουν φοβερή ομοιότητα με τα ανάλογα της Γης - πάντα αν στην θέση του νερού εδώ βάλουμε μεθάνιο εκεί.
Είναι λοιπόν λογικό να είναι ένας από τους πιο ελκυστικούς προορισμούς για περισσότερη εξερεύνηση μέσα στο ηλιακό μας σύστημα, μαζί με τον Εγκέλαδο αλλά και την Ευρώπη.

Η συνέχεια εδώ θα μπορούσε να λέγεται: ΤiΜΕ (Titan Mare Explorer). Μια από τις πολλές αποστολές που προς το παρόν σχεδιάζονται, και ελπίζουμε κάποια στιγμή να πραγματοποιηθούν. Όπως δείχνει και η ονομασία, η αποστολή επικεντρώνεται στο υγρό στοιχείο, με λίγα λόγια μιλάμε για ένα σκάφος που θα επιπλέει στις λίμνες - και θα κινείται με πυρηνική ενέργεια.
Εκτός από την TiME υπάρχουν και άλλες παρόμοιες προτάσεις, για αποστολή κάποιου σκάφους στον Τιτάνα - χοντρικά με υλοποίηση μετά από μια δεκαετία.

Μένει λοιπόν να περιμένουμε αν και ποια θα εγκρίνει τελικά η NASA.


Sunday, October 25, 2009

Sunspot-o-Lantern



Image credits: SOHO/MDI


Και νέα ηλιακή κηλίδα εμφανίστηκε, η οποία αναπτύσσεται και πιθανό να δώσει και εκλάμψεις Β-class.
Ο προσανατολισμός της την κατατάσσει στον 24ο Ηλιακό Κύκλο.

**For my non-greek friends: Here in Greece we don't celebrate Halloween, but we always appreciate decorations. So, I chose this SOHO / Extreme-UV Imaging Telescope (EIT) 284A picture that looked like a carved pumpkin.

A Happy 24th Solar Cycle to everyone!


Saturday, October 24, 2009

The Big Sleep (Saturn Equinox)

Image Credits: NASA/JPL/Space Science Institute

Η ισημερία όπως ξέρουμε εδώ στην Γη παρατηρείται δυο φορές τον χρόνο.
Το ίδιο ωστόσο φαινόμενο είναι πολύ σπανιότερο όταν φτάνουμε στο εξώτερο ηλιακό σύστημα.
Στον Κρόνο λοιπόν, η ισημερία πραγματοποιείται μόλις μια φορά κάθε 15 χρόνια. Οταν δηλαδή ο Ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από το επίπεδο τού Ισημερινού του πλανήτη (και, κατ'επέκτασιν, του επιπέδου των δακτυλίων).

Όπως ξέρουμε και από παλιότερα, η συγκυρία ευνοεί τα εντυπωσιακά πλάνα, σε ένα σύστημα που έτσι κι αλλιώς είναι εντυπωσιακό.
Το ιδιαίτερο φέτος ήταν ότι είχαμε στην περιοχή το Cassini, δηλαδή έχουμε περισσότερο και καλύτερο υλικό.

Η μεγάλη νύχτα λοιπόν, διάρκειας 4 ημερών (τον Αύγουστο αυτό) αλλά και οι λαμπερές κηλίδες που μας έχουν απασχολήσει ξανά.

Image Credits: NASA/JPL/Space Science Institute
(Διακρίνονται ο Μίμας και η Πανδωρα, από έξω προς τα μέσα)



Το πιο απομακρυσμένο σμήνος γαλαξιών

Image Credits: X-ray: NASA/CXC/INAF/S.Andreon et al Optical: DSS; ESO/VLT


Το Chandra αυτήν την φορά, εντόπισε το πιο απομακρυσμένο μέχρι στιγμής σμήνος γαλαξιών.
Το JKCS041 βρίσκεται σε απόσταση 10.2 δισ. ετών φωτός, το οποίο σημαίνει 1 δισ. έτη φωτός πιο μακρυά από το προηγουμενο "ρεκόρ".

Η μελέτη των χαρακτηριστικών του (μάζα θερμοκρασία κλπ) είναι σημαντική πηγή κατανόησης της διαδικασίας με την οποίο το Σύμπαν πήρε τελικά την μορφή του.
Όπως δήλωσε και ο Stefano Andreon του (ιταλικού) INAF, το σμήνος αυτό βρίσκεται μάλλον και στα όρια από άποψη απόστασης. Νωρίτερα από την χρονική στιγμή αυτή (τόσο κοντά δηλαδή στον σχηματισμό τού Σύμπαντος), είναι πλέον δύσκολο να οδηγηθούμε σε σχηματισμό σμήνους.

Το JKCS041 είχε εντοπιστεί για πρώτη φορά το 2006 (στο infrared) αλλά τώρα χάρη στο Chandra επιβεβαιώθηκε ότι πράγματι πρόκειται για σμήνος γαλαξιών.


Thursday, October 22, 2009

Οργανικές ενώσεις σε εξωπλανήτη

Ένα μείγμα από μεθάνιο, νερό και CO2 εντοπίστηκε σε εξωπλανήτη. Συγκεκριμένα, το μείγμα ανιχνεύτηκε στον HD 209458b που βρίσκεται σε απόσταση 150 ετών φωτός απο την Γη.
Οι επιστήμονες της NASA βέβαια διευκρινίζουν για μια ακόμα φορά, ότι η ύπαρξη οργανικής ουσίας δεν σημαίνει αυτόματα και την ύπαρξη ζωής, αλλά πολύ απλά την δυνατότητα ύπαρξής της.

Όσο για τον εντοπισμό, σε τέτοιες αποστάσεις δεν γίνεται με ευθεία απόδειξη, δηλαδή επιτόπια έρευνα.
Τον πλανήτη μελέτησαν τα τηλεσκόπια Hubble και Swift, και με την ανάλυση του φάσματος της ατμόσφαιράς του (και τα μήκη φωτός που απορροφώνται) αποδείχτηκε η ύπαρξη των ενώσεων.

Άλλο ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα.


Wednesday, October 21, 2009

13 Νοεμβρίου: Τελευταία διέλευση του Rosetta από την Γη

Μια από τις αποστολές που έχουμε καιρό να ασχοληθούμε είναι η Rosetta, το σκάφος που ταξιδεύει με σκοπό να μελετήσει τον κομήτη 67/P Churyumov-Gerasimenko.
Στα πλαίσια λοιπόν των διαφόρων διορθώσεων της πορείας του, στις 13 Νοεμβρίου θα περάσει για τρίτη και τελευταία φορά κοντά από την Γη.
Θα δεχτεί έτσι την απαραίτητη ώθηση για να συνεχίσει το μεγάλο του ταξίδι προς το εξώτερο ηλιακό μας σύστημα.

Να θυμίσω περιληπτικά, ότι τον ερχομενο Ιούλιο είναι προγραμματισμένη μια συνάντηση με τον αστεροειδή Lutetia, ενώ το 2014 αναμένεται να φτάσει στον τελικό του προορισμό (τον 67/P Churyumov-Gerasimenko).
Πλησιάζοντας εκεί, το σκάφος θα στείλει στην επιφάνεια τού κομήτη όχημα για συλλογή και μελέτη δεδομένων. Στην συνέχεια, και επί δυο έτη, θα συνοδεύει τον κομήτη στην τροχιά του (πλησιάζοντας τον Ήλιο).
Όλα αυτά τα ενδιαφέροντα στο κάπως πιο μακρυνό μέλλον, για περισσότερες λεπτομέρειες κλικ στο σχετικό label.


Saturday, October 17, 2009

LCROSS: The Impact

Η NASA έδωσε στην δημοσιότητα τις πρώτες εικόνες από την πρόσκρουση του LCROSS στην επιφάνεια της Σελήνης.




Images: NASA


Ολόκληρη η συλλογή με τις φωτογραφίες, στο site της NASA.


Νερό στην Σελήνη - η συνέχεια

Έναν μήνα μετά την ανακοίνωση για ίχνη μορίων νερού στην Σελήνη, έρχεται η επιβεβαίωση πάλι από δεδομένα τού Chandrayaan-1 - συγκεκριμένα τού οργάνου Sub-kilo electron volt Atom Reflecting Analyser (SARA).

Φαίνεται λοιπόν πως ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια που προέρχονται από τον ήλιο αντιδρούν με το οξυγόνο, το οποίο βρίσκεται σε κάποιους κόκκους σκόνης στην επιφάνεια της Σελήνης. Σχηματίζεται έτσι νερό σε μοριακή όμως μορφή, το οποίο σημαίνει ότι δεν έχουμε εντοπίσει πάγο, σταγόνες υγρού νερού ή κάτι παρόμοιο.

Αυτά, περιμένοντας και τα αποτελέσματα από το LCROSS, τού οποίου η πρόσκρουση προκάλεσε την δημιουργία μιας στήλης σεληνιακής σκόνης.
Αν και βέβαια οι επιστήμονες ελπίζανε σε μεγαλύτερη ποσότητα σκόνης, ωστόσο υπάρχει πλέον η πρώτη ύλη, όπως ήταν και ο στόχος της αποστολής.


IBEX: μια λωρίδα στα όρια της ηλιόσφαιρας.

Έναν χρόνο μετά την έναρξη της αποστολής IBEX, έχουμε το πρώτο εντυπωσιακό αποτέλεσμα:
Ανακαλύφθηκε λοιπόν μια δομή σε σχήμα λωρίδας, στα όρια της ηλιόσφαιρας.
Εκεί δηλαδή που το ηλιακό σύστημα συναντά (ή χωρίζεται από) το διαστρικό νέφος που το περιβάλλει, και μέσα στο οποίο κινείται.

Η μόνη πληροφορία που είχαμε ως τώρα από τα όρια αυτά ήταν τα δεδομένα που έστειλαν τα Voyagers 1 και 2, φτάνοντας εκεί τα έτη 2005 και 2007 αντίστοιχα. Από διαφορετική θέση το κάθε σκάφος, μάς έδωσε μια εικόνα που ήταν όμως τοπική.

Image Credits: SwRI

Τώρα, χάρη στα δεδομένα της αποστολής IBEX (Interstellar Boundary Explorer) της NASA έχουμε για πρώτη φορά τον καθολικό χάρτη στον οποίο αποτυπώνεται η ηλιόσφαιρα.
Διακρίνεται καθαρά η δομή που αναφέραμε πριν.

** Όμως στο ίδιο ακριβώς θέμα, δηλαδη την κατανόηση της δομής και των διαδικασιών στην ηλιόσφαιρα, βοήθησε και το Cassini. Το σκάφος δηλαδή της NASA που κύριο αντικείμενό του είναι η μελέτη του Κρόνου και του συστήματος του.
Σχετική μελέτη υπάρχει στο Science της 15 Οκτωβρίου. Το πιο βασικό συμπέρασμα είναι ότι η ηλιόσφαιρα δεν θυμίζει έναν κομήτη που κινείται με ταχύτητα, αλλά μάλλον μια στρογγυλή φυσαλίδα που επιπλέι.

[Όλα αυτά με μεγάλη απλούστευση, όπως πάντα]


Credit: JHU Applied Physics Laboratory


Friday, October 09, 2009

Adieu, LCROSS

Ετοιμα όλα για την ολοκήρωση της αποστολής τού LCROSS, με την πρόσκρουση τού δορυφόρου στην επιφάνεια της Σελήνης.
Η πρόσκρουση ήταν προγραμματισμένη για τις 14:30 ώρα Ελλάδας και ζωντανή κάλυψη υπάρχει στο NASA TV.


Wednesday, October 07, 2009

Δεν κινδυνεύουμε από τον Apophis

Ευχάριστα νέα: το 2036 μάλλον δεν θα μάς έρθει ο Apophis στο κεφάλι, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Επιστήμονες του ΝΕΟ program της NASA κατέληξαν σε διορθώσεις στην τροχιά του αστεροειδή, και τα συμπεράσματα θα παρουσιάσουν αύριο 8 Οκτωβρίου σε συνάντηση της AAS (American Astronomical Society).

Έτσι, οι πιθανότητες για επικίδυνη σύγκρουση είναι αισθητά μειωμένες.


Νέος δακτύλιος τού Κρόνου από το Spitzer

Image Credits: NASA/JPL-Caltech/Keck



To Spitzer (της NASA) ανακάλυψε έναν πραγματικά τεράστιο δακτύλιο τού Κρόνου, με ύψος περιπυ 20 φορές ίσο με την διάμετρο του πλανήτη!

Ο δακτύλιος βρίσκεται σε μια απόσταση περίπου 6 εκ χλμ από τον Κρόνο, και έχει πλάτος άλλα 12 εκ χιλιόμετρα. Η τροχιά του έχει μια κλίση 27 μοιρών ως προς το επίπεδο των άλλων δακτυλίων.
Τα σωματίδια παγωμένης σκόνης που τον αποτελούν είναι διάχυτα και αδύνατο να εντοπιστούν στο οπτικό φως.
Το Spitzer όμως κατέγραψε την λάμψη της ψυχρής σκόνης - κι όταν λέμε ψυχρής εννοούμε -316CF.

H ύπαρξή του μπορεί να βοηθήσει και στην κατανόηση της εμφάνισης τού Ιαπετού:
του δορυφόρου που η μια πλευρά του φαίνεται εντελώς σκοτεινή, δημιουργώντας αντίθεση με την φωτεινή πλευρά.

Image: Wikimedia Commons

Ο Ιαπετός ανακλύφθηκε από τον Giovanni Domenico Cassini το 1671.

Όσο για τον ίδιο τον δακτύλιο, φυσικά θα βοηθήσει και στην μελέτη πολλών άλλων ερωτημάτων σχετικά με το σύστημα τού Κρόνου.


[*Αν και έχω αραιώσει επικινδυνα, ήταν πολύ εντυπωσιακό για να μην αφιερωσω ποστ]


Friday, October 02, 2009

BOSS: μελετώντας την Σκοτεινή Ενέργεια

Φυσικά ένας είναι ο Boss Bruce Springsteen.
Υπάρχει όμως και το BOSS as in:
BOSS, Baryon Oscillation Spectroscopic Survey.

Μια προσπάθεια δηλαδή να χαρτογραφηθεί η διαστολή του Σύμπαντος χρησιμοποιώντας την τεχνική ΒΑΟ (baryon acoustic oscillation - βαρυονική ακουστική ταλάντωση, θα έπρεπε να το αφήσω προς μετάφραση και εξήγηση για όσους κάνουν κοπυ πειστ:).


Οι βαρυονικές ταλαντώσεις λοιπόν ξεκίνησαν ως κύματα πίεσης που διαδόθηκαν μέσα από το καυτό πλάσμα στο πρώιμο Σύμπαν.
Δημιουργήθηκαν έτσι περιοχές με διακυμάνσεις στην πυκνότητα και τις διαφορές αυτές μπορούμε σήμερα να δούμε ως διακυμάνσεις στην θερμοκρασία, στο περίφημο cosmic microwave background.

Μετά τις μετρήσεις θα συγκριθούν οι διακυμάνσεις αυτές σε διαφορετικές εποχές ώστε να πάρουμε μια καλύτερη εικόνα της διαστολής τού Σύμπαντος.
Όλα αυτά με σκοπό την καλύτερη κατανόηση της σκοτεινής ενέργειας
(αν και προφανώς η τελευταία πρόταση είναι πάρα πολύ γενική).

Το πείραμα θα κρατήσει 5 χρόνια (2009-2014), μετρώντας γαλαξίες και quasars σε redshifts ως 0.7 (όταν το Σύμπαν είχε ηλικία ~7δισ. χρόνια) και 2.0-3.0 αντίστοιχα (δηλαδή μόλις 3δισ χρόνια από την δημιουργία του Σύμπαντος).
Είναι τμήμα τού Sloan Digital Sky Survey ΙΙΙ (SDSS-ΙΙΙ).


La Cruz del Sur -meets Herschel

Image Credits: ESA and the SPIRE & PACS consortia


Ο Σταυρός τού Νότου, πιο συγκεκριμένα μια περιοχή όπου βρίσκεται συγκεντρωμένο ψυχρό αέριο, στις περίπου 60ο από το κέντρο τού Γαλαξία.
Η φωτογραφία στο υπέρυθρο έχει ληφθεί στις 3/9/09 από το SPIRE (Spectral and Photometric Imaging REceiver),ένα από τα προηγμένης τεχνολογίας όργανα που βρίσκονται στο Herschel.

Υπάρχει βέβαια και το επιστημονικό ενδιαφέρον:
που είναι η για πρώτη φορά τόσο λεπτομερής απεικόνιση της δομής της ψυχρής ύλης στον Γαλαξία μας.
Και ακόμα περισσότερο, η αναπάντεχη δραστηριότητα σχηματισμού άστρων - οι περιοχές που ξεχωρίζουν και με το μάτι, γεμάτες άστρα σε διαφορετικά στάδια της δημιουργίας τους.
Όλα αυτά σε μια περιοχή που λογω θέσης ήταν ως τώρα αδύνατον να δούμε λεπτομέρώς.


Image Credits: ESA and the SPIRE & PACS consortia
Η φωτογραφία με ένα άλλο όργανο τού Herschel το PACS (Photoconductor Array Camera and Spectrometer).


Thursday, October 01, 2009

Ο Ερμής από το MESSENGER, σε εντελώς καινούριες φωτογραφίες

Εντάξει, αποφεύγω τίτλους στυλ "εφημερίδας" - εννοείται ότι οι φωτογραφίες θα ήταν εντελώς καινούριες και εντυπωσιακές, αλλά είναι αυτό που λένε "θέλω να το ακούω".



* Η φωτεινή κηλίδα, που βλέπουμε για τρίτη φορά - η πρώτη ηταν από την Γη με τηλεσκόπιο, η δεύτερη στην προηγούμενη διέλευση τού MESSENGER και αυτή είναι φυσικά η πιο καθαρή.
Image Credits: NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Carnegie Institution of Washington



* Ένας "διπλός" κρατήρας που σχηματίζει δακτύλιο, ενώ τριγύρω βλέπουμε και άλλους κρατήρες.
Image Credits: NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Carnegie Institution of Washington


Το σκάφος ήταν σε μια απόσταση 15,500χλμ περίπου, και φυσικά αναμένονται πολύ περισσότερες φωτογραφίες.
Σημαντικό τμήμα τους ωστόσο χάθηκε, καθώς κατά την διάρκεια της διέλευσης σημειώθηκε κάποια προσωρινή βλάβη και τα μηχανήματα τέθηκαν σε safe mode (ασφαλή λειτουργία).
Αυτό κι αν είναι ατυχές περιστατικό, ωστόσο παρηγοριόμαστε με το ότι τουλάχιστον τα μισά σώθηκαν.


2-3 Οκτωβρίου, Θεσσαλονίκη: Διαστημικό Παρατηρητήριο Herschel Ανακαλύπτοντας το Ψυχρό Σύμπαν

Στο τσακ προλαβαίνω το ποστ: - κοπυ πειστ απο το δελτίο τύπου τού ΟΦΑ

[..]Το Imperial College Astrophysics, σε συνεργασία με το Κέντρο Ελέγχου Εξοπλισμού SPIRE, το Επιστημονικό Κέντρο Herschel της NASA, το Βρετανικό Συμβούλιο, το Δήμο Θεσσαλονίκης, τον Όμιλο Φίλων Αστρονομίας και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, διοργανώνουν μια Διήμερη Δημόσια Εκδήλωση, για να εορτασθεί η επιτυχημένη εκτόξευση του Herschel και τα πρώτα επιστημονικά αποτελέσματά του.



Διαστημικό Παρατηρητήριο Herschel: Ανακαλύπτοντας το Ψυχρό Σύμπαν

Θεσσαλονίκη Παρασκευή 2 και Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009

Νέα Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη
Εθνικής Αμύνης 27, 546 21 Θεσσαλονίκη, 2310 374800



Κατάλογος προσκεκλημένων ομιλητών:

o Καθηγητής Matt Griffin, University of Cardiff, UK
o Καθηγητής Michael Rowan-Robinson, Imperial College London, UK
o Καθηγητής Sebastian Oliver, University of Sussex, UK
o Καθηγητής Χάρης Βάρβογλης, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, Θεσσαλονίκη
o Καθηγητής Μανώλης Πλειώνης, Εθνικό Αστεροσκοπείο, Αθήνα
o Δρ William Latter, NASA Herschel Science Center
o Δρ Bruce Swinyard, Rutherford Appleton Laboratory, UK
o Δρ Pierre Chanial, CEA Saclay, France
o Δρ Μάρκος Τριχάς, Imperial College London, UK


Πρόγραμμα διαλέξεων:

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009

* 18:00 - Χαιρετισμοί επισήμων και διοργανωτών
* 18:25 - Χάρης Βάρβογλης: "Ο Άνθρωπος και το Σύμπαν"
* 19:10 - Matt Griffin: "Το Διαστημικό Παρατηρητήριο Herschel"
* 19:55 - Διάλειμμα για καφέ
* 20:10 - Bruce Swinyard: "Κατασκευάζοντας το δικό σου υπέρυθρο παρατηρητήριο"
* 20:55 - Pierre Chanial: “Τηλεσκόπια του Μέλλοντος”

Συντονιστής ο καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου κ. Ιωάννης Σειραδάκης

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009

* 18:00 - Michael Rowan-Robinson: "Ψυχρή σκόνη στους Γαλαξίες - Ο ρόλος του Herschel"
* 18:45 - Seb Oliver: "Ψυχρή Κοσμική Χαρτογραφία - Αναπαριστώντας το Σύμπαν με το Διαστημικό Παρατηρητήριο Herschel"
* 19:30 - Διάλειμμα για καφέ
* 19:45 - Μανώλης Πλειώνης: "Κοσμολογία του παρόντος και του μέλλοντος"
* 20:30 - William Latter: "Τα τελευταία στάδια εξέλιξης αστέρων όπως ο Ήλιος μας - Συλλαμβάνοντας υπέρυθρες πεταλούδες"

Συντονιστής ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Tuebingen κ. Κώστας Κόκκοτας


Δυστυχώς το χάνω. Καλη επιτυχία και καλά να περάσετε όσοι πάτε.

*Τα σχετικά στην σελίδα τού ΟΦΑ


 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.