Monday, June 07, 2010

La la life is wonderful

Ο τίτλος του (υπό Jason Mraz) άσματος είναι για ξεκάρφωμα:
Το θέμα μου είναι: Ζωή - στον Τιτάνα και στον Άρη- ή πόσο μπορούμε να ερμηνεύσουμε τα δεδομένα κατά το δοκούν.



Οι πρώτες εικόνες του Τιτάνα από το Huygens, κατά την κάθοδό του στην επιφάνεια.
Image Credits: ESA/NASA/University of Arizona

Ξέρουμε λοιπόν για τον Τιτάνα ότι: ναι, υπάρχει μεθάνιο σε υγρή μορφή, που ναι, συμπεριφέρεται ανάλογα προς το νερό στην Γη ακολουθώντας έναν αντίστοιχο κύκλο.
Και οχι, δεν εχουμε στοιχεία για ζωή όπως την ξέρουμε.
Βασιζόμενοι ωστόσο στην παραπάνω αναλογία που είπαμε, το επόμενο λογικό άλμα είναι να υποθέσουμε ότι μπορεί να υπάρχει ζωή που βασίζεται στο μεθάνιο.
Ποια είναι λοιπόν τα νέα στοιχεία που μπορούν να υποστηρίξουν αυτήν την εικασία;


Οι λίμνες του Τιτάνα, από το Cassini (Ιούλιος 2006)
Image Credits: NASA/JPL

Δυο πρόσφατες μελέτες δίνουν τα εξής αποτελέσματα:

1) Εντοπισμός ροής μορίων Η2 στην ατμόσφαιρα του δορυφόρου, το οποίο υδρογόνο όμως εξαφανίζεται κοντά στην επιφάνεια.
Μια πιθανή εξήγηση τωρα γι' αυτό, είναι ότι υπάρχει κατανάλωση του υδρογόνου στην επιφάνεια - όπως δηλαδή εμείς εδώ στην Γη καταναλώνουμε οξυγόνο.

2) Έλλειψη ασετυλίνης (αιθινίου -C2H2), κάτι που συμφωνεί με τα προτεινόμενα μοντέλα για την ύπαρξη μορφής ζωής που βασίζεται στο μεθάνιο αντί για νερό.
Με λίγα λόγια (και πολύ χοντρικά και με μεγάλη ασέβεια στην επιστημονική ορθότητα) το τιτανιομικρόβιο αν πίνει μεθάνιο αντί για νερό, θα τρέφεται με ασετυλίνη.
Και ένα επιπλέον στοιχείο είναι οι -290C θερμοκρασίας, που καθιστούν απαγορευτική την παρουσία υγρού νερού ως συστατικού ζωής (ενώ αντίθετα ευνοείται το υγρό μεθάνιο).

Αυτά είναι τα στοιχεία που γνωρίζουμε, τα αποτελέσματα (που επίσης γνωρίζουμε) και μέσα σε αυτά η πιθανή ερμηνεία.
Έτσι λοιπόν, IMHO πάντα, το να δεχτούμε ή αποκλείσουμε οτιδήποτε στερείται λογικής και επιχειρημάτων, προς το παρόν.


Τώρα για τον Άρη, οι παρατηρήσεις έρχονται και πάλι από τις έρευνες μικροβιολόγων που παρατηρούν τα πολύ ανθεκτικά μικρόβια σε περιοχές με ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, όπως η Ανταρκτική - ή, στην περίπτωσή μας, στον μακρυνό Βορρά του Καναδά και στη νήσο Axel Heiberg Island.
Στην πηγή Lost Hammer Spring λοιπόν και σε συνθήκες αντίστοιχες του Άρη, εντοπίστηκαν μοναδικοί (αναερόβιοι) οργανισμοί, που τρέφονται με μεθάνιο.


Lost Hammer Spring/Axel Heiberg Island, Nunavut Territory, Canada.
Image Credits: Dept. Natural Resource Sciences, McGill University, Montreal

Και βέβαια όλα αυτά μάς κάνουν να ελπίζουμε και πάλι ότι θα βρεθούμε κοντά σε μια ανακάλυψη, ότι θα βρούμε ίχνη ζωής, έστω και διαφορετικής από εμάς - αν και συγχρόνως πρέπει να αναλογιστούμε και αν είμαστε έτοιμοι για μια νέα μορφή μικροβιοφοβίας.


Το σημαντικότερο συμπέρασμα όλων όμως παραμένει ένα:

Subzero heroes, for the win :)


2 comments:

habilis said...

Κάτι μου λέει ότι η μεγάλη έκπληξη δεν θα είναι η ανίχνευση ζωής σε έναν άλο πλανήτη αλλά η μορφή που θα έχει.

Citronella said...

Συμφωνώ. Τώρα πλέον σχεδόν περιμένουμε το *πότε* θα γίνει (η ανίχνευση), χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι αναγκαστικά θα πρέπει να γίνει σήμερα ή σε 50 χρόνια.
Όμως το να ξεπεράσουμε το Life as we know it.. είναι άλλο θέμα!

 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.