Μπορούμε με μεγάλη ασφάλεια να πούμε ότι η χρονιά που φεύγει ήταν μια από τις πιο δυσοίωνες που είδαμε ποτέ.
Ξυπνώντας από μια μεγάλη ροζ τσιχλόφουσκα, η Ευρώπη και γενικότερα ο καλομαθημένος δυτικός κόσμος σοκάρεται καθώς θυμάται ότι εκτός από την αμπελοφιλοσοφία υπάρχει κι η φτώχεια.
Ο ιστορικός του μέλλοντος ίσως πει ότι απλά βιώσαμε το αναμενόμενο, περιοδικό σκάσιμο της τσιχλόφουσκας.
Μικρή παρηγοριά βέβαια αυτό όταν έρχεται η ώρα της λυπητερής για καθέναν από εμάς.
Μεγαλύτερη παρηγοριά και αισιοδοξία έρχεται από το Διάστημα:
(Ξανά) Ανακάλυψη εξωπλανητών από το Kepler, όλο και πιο κοντά σε αυτό που λέμε κατοικίσιμη ζώνη, "δίδυμη Γη" για τα δελτία των 8, ή όπως αλλιώς το ονομάσουμε (Kepler 22-b).
Την ίδια ώρα, το ηρωικό Voyager I απέχει λίγο από το να βρεθεί στο διαστρικό διάστημα. Στην περιοχή δηλαδή όπου πλέον δεν θα επηρεάζεται από τον ηλιακό άνεμο, αλλά από ανέμους άλλων άστρων.
Αυτά τα δυο νέα ξεχώρισα από τα πολλά και πολύ ενδιαφέροντα της χρονιάς που μάς πέρασε.
Όχι τόσο γιατί η πιθανότητα ανακάλυψης ζωής μου δημιουργεί ελπίδες για το οτιδήποτε.
Όσο γιατί για μια ακόμα φορά η ενασχόληση με τα άστρα και το αχανές Σύμπαν βοηθάει να αποκτήσει κανείς μια αίσθηση τού μέτρου:
Τα προβλήματά μας δεν παύουν να υπάρχουν, και κατά κάποιον τρόπο να μάς ακολουθούν.
Ωστόσο έχουμε πάντα την δυνατότητα να συνεχίζουμε, φτάνοντας ενίοτε και ακόμα παραπέρα.
Στο παρόν σημείο λοιπόν εύχομαι ένα καλό 2012, και τι πιο ταιριαστό από το αγαπημένο απόσπασμα του Carl Sagan.
Ξυπνώντας από μια μεγάλη ροζ τσιχλόφουσκα, η Ευρώπη και γενικότερα ο καλομαθημένος δυτικός κόσμος σοκάρεται καθώς θυμάται ότι εκτός από την αμπελοφιλοσοφία υπάρχει κι η φτώχεια.
Ο ιστορικός του μέλλοντος ίσως πει ότι απλά βιώσαμε το αναμενόμενο, περιοδικό σκάσιμο της τσιχλόφουσκας.
Μικρή παρηγοριά βέβαια αυτό όταν έρχεται η ώρα της λυπητερής για καθέναν από εμάς.
Μεγαλύτερη παρηγοριά και αισιοδοξία έρχεται από το Διάστημα:
(Ξανά) Ανακάλυψη εξωπλανητών από το Kepler, όλο και πιο κοντά σε αυτό που λέμε κατοικίσιμη ζώνη, "δίδυμη Γη" για τα δελτία των 8, ή όπως αλλιώς το ονομάσουμε (Kepler 22-b).
Την ίδια ώρα, το ηρωικό Voyager I απέχει λίγο από το να βρεθεί στο διαστρικό διάστημα. Στην περιοχή δηλαδή όπου πλέον δεν θα επηρεάζεται από τον ηλιακό άνεμο, αλλά από ανέμους άλλων άστρων.
Image: NASA
Αυτά τα δυο νέα ξεχώρισα από τα πολλά και πολύ ενδιαφέροντα της χρονιάς που μάς πέρασε.
Όχι τόσο γιατί η πιθανότητα ανακάλυψης ζωής μου δημιουργεί ελπίδες για το οτιδήποτε.
Όσο γιατί για μια ακόμα φορά η ενασχόληση με τα άστρα και το αχανές Σύμπαν βοηθάει να αποκτήσει κανείς μια αίσθηση τού μέτρου:
Τα προβλήματά μας δεν παύουν να υπάρχουν, και κατά κάποιον τρόπο να μάς ακολουθούν.
Ωστόσο έχουμε πάντα την δυνατότητα να συνεχίζουμε, φτάνοντας ενίοτε και ακόμα παραπέρα.
Στο παρόν σημείο λοιπόν εύχομαι ένα καλό 2012, και τι πιο ταιριαστό από το αγαπημένο απόσπασμα του Carl Sagan.
**May the Schwartz be with you**
0 comments:
Post a Comment